Citaat van de dag

“Een glimlach is een raam naar je ziel,
lachen is de deur.”
– Uit: Een vriendschap met God van N.D.Walsch

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de maand

“Het is altijd te vroeg om op te geven.”
– Norman Vincent Peale

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Welkom bij De Rest van het Avontuur!

Het leven vanuit het perspectief van een Restant.
Laverend tussen goed en kwaad, mooi en lelijk en alles wat het leven daar tussenin mogelijk maakt! De Rest!
Volg het Avontuur!
Altijd op zoek naar die ene echte Fata Morgana! Smile

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Je hebt niet altijd een plan nodig. Haal diep adem, vertrouw, laat gaan en kijk wat er dan gebeurt.”
– Annemiek Schrijver

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Wat niet kan worden geheeld, moet worden gestreeld.”
– Joost van den Vondel

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“In de tuin van het leven is humor de beste mest.”
– Auteur onbekend

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

De Grote Dordtse Rest Friettest 2017 – afgelast? Of zal ik toch…

Vandaag staat die dan in het AD: de uitslag van de Friettest 2017.
Wat een teleurstelling…
En wat een blamage!
Dordrecht is dit jaar nauwelijks bezocht en waar ze dan al durfden komen op de weg naar andere plaatsen, kon je nu niet het summum van een echte ambachtelijke friettent noemen…
Terwijl er juist zo lovend wordt gesproken over de stijgende kwaliteit van de friet, in de meeste bezochte gelegenheden, begint Dordrecht in hun ‘hitparade’ pas op 91 met een mager zesje…
Dit is niet leuk en ik weet zeker ook niet realistisch.

Laat ik nu net van plan zijn geweest om mijn eerder aangekondigde eigen ‘Rest Friettest 2017’ af te lassen… Op dat moment ging ik namelijk uit van volledig herstel na mijn operatie en had geen rekening gehouden met mijn nieuwe aandoeningen die mijn mobiliteit blijvend onder druk zetten…
Ik kan natuurlijk gewoon nog steeds redelijk fietsen en zolang de auto het nog doet, overal met de vierwieler langs gaan…
Maar eigenlijk had ik dit een beetje gezien als een soort van voorjaar/zomer uitjes, in combinatie met andere bezigheden.
Niet als een verplichting een friettent op te moeten zoeken voor mijn artikel…
Nu ik echter deze voor Dordrecht belachelijk beperkte test in het AD zie, krijg ik de kriebels om het juist nu toch te moeten doen.
Ik weet alleen nog niet of dit me gaat lukken in de hoeveelheid die ik van plan was…
Er zijn namelijk nogal wat friettenten…
Minimaal 20 had ik al op mijn lijstje staan.

Ik moet het helaas nog even aan het toeval overlaten, of ik me goed genoeg voel en er echt zin in ga krijgen om dit te gaan doen.
Daarom las ik het nog even niet definitief af maar houd een slag om de arm.

En tegen het AD: Natuurlijk is het een landelijke test en kan het team niet alle duizenden friettenten van Nederland bezoeken. Maar zeker omdat er in het AD ook een regionaal tintje bestaat (AD De Dordtenaar) verwacht ik echt wat meer actie in het aanbod van de regio’s. Dan is Dordrecht geen ‘dorpje’ waar je alleen 2 slecht gekozen tenten bezoekt.
Dit valt me verschrikkelijk tegen en ik denk dat ook de hardwerkende oudgedienden van de friettenten dit onbegrijpelijk vinden.
Waar de oliebollentest vrijwel altijd de bekendste kramen pakt, wordt dit bij de friettest gewoon niet gedaan.
Jammer.

Geplaatst in Algemeen | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

John van de Rest – Wie is dat eigenlijk???

Regelmatig heb ik getwijfeld.
Niet alleen afgelopen weekend, toen ik de sociale media even zat was, maar ook enkele jaren geleden al, toen ik in persoonlijk vaarwater in diverse problemen kwam.
Zal ik er een dikke PUNT achter zetten?
Nee, niet achter mijn schrijverijen en misschien ook niet achter mijn klankborden op de sociale media maar… achter De Rest?
Zal ik vanaf ‘heden’ dan gewoon open en bloot volledig mezelf zijn?
Compleet met recente profielfoto’s waarop je jaarlijks de veroudering kan bijhouden? 😉
Ergens heb ik een idee dat er bepaalde mensen zijn die vinden dat mijn volharding met ‘De Rest’ de oorzaak is dat er afstand van mij wordt genomen.
“Die zandkorrel in de woestijn… dat heb je toch over jezelf uitgeroepen.”
Alsof ik me volledig bewust dus al jarenlang afzonder? Omdat ik ‘De Rest’ blijf?
Absolute onzin!
Tijd voor enige uitleg.

Een aantal volgers op de sociale media (Facebook en Twitter) kennen mij al sinds vele jaren. En die weten het gewoon.
Maar ik weet ook zeker dat er mensen zijn die mij volgen en het niet weten.
Voor beiden zal de uitleg misschien confronterend zijn of onnodig.
Maar ik voel dat het nodig is.

John van de Rest – dat ben ik dus… – is niet mijn echte officiële naam.
John is wel mijn echte voornaam, als afkorting van Johannes, die ik van mijn ouders heb gekregen. Maar mijn achternaam is anders.
Toen ik begon met het maken van radio, zo ongeveer tegen 1980, was ik meteen al overtuigd dat ik met mijn eigen achternaam niet ‘makkelijk in het gehoor zou liggen’.
Ik vond het al nooit zo’n fijne naam maar ja… Je vader kan je niet kiezen…
Veel d.j.’s presenteerden zich met een andere naam. Uiteraard vooral de piraten, zoals ik er de eerste jaren dus ook een was.
Anders zouden de politie en RCD (Radio Controle Dienst) wel erg snel voor je deur staan…
Toen ik voor de allereerste keer begon met serieus radio maken (lees de pagina’s in het hoofdmenu van deze blog) bedacht ik voor mezelf mijn eerste d.j.-naam:
Johnny Ravioli
Een klein beetje in het verlengde van de immens populaire John Travolta in die tijd, met Saturday Night Fever en Grease.
Mijn pas gekozen naam leek mij lekker in het gehoor liggen en ik begon onder die naam radioprogramma’s te maken.
Tot… ik een keer een opmerking kreeg dat iemand steeds honger kreeg als die naar mij luisterde…
Ik moet je met alle eerlijkheid bekennen dat ik het woord ‘Ravioli’ wel eens had gehoord maar ik was er niet van bewust dat het een Italiaans pastagerecht was!
In die tijd was ik absoluut nog niet zo met culinaire dingen bezig en er lag echt nog niet zo veel in de supermarkten…
Toen schaamde ik me eigenlijk een klein beetje…
En ik begon te denken over een andere naam.
Die had ik snel bedacht, ook met oog op de toekomst, waarin het een naam zou moeten zijn die tijdloos was en goed onthouden zou kunnen worden.
Wat mij toen ‘restte’ was… John van de Rest.
In mijn gedachten kon ik daar alle kanten mee op.
Het ‘Avontuur’ was ik nog niet bewust begonnen maar dat kwam eigenlijk niet heel veel jaren daarna.

Na mijn echte ‘radio-actieve’ periode, had ik mijn d.j.-naam eigenlijk niet meer nodig.
Maar toen kwam er iets anders… Internet!
Met mogelijkheden persoonlijke websites te maken waarop ik al mijn ‘waarheden’ kwijt kon, mijn artikelen openbaar kon maken en kon gaan communiceren via de opkomende fora en de allereerste sociale media.
Omdat ik van mening was (en blijf…) dat je als schrijver een zekere creatieve vrijheid hebt om jezelf te presenteren zoals je wilt, heb ik altijd de naam ‘John van de Rest’ aangehouden.
Er zijn talloze schrijvers die onder pseudoniem boeken uitbrengen.
En in de sociale media is het gebruik van ‘nicknames’ geheel niet ongebruikelijk!
Hoewel ik op internet daarom best veel namen gebruikte, waren ze altijd gerelateerd aan mijn radioverleden: ‘Fata Morgana’, ‘Morgana’ en dus ‘John van de Rest’, de naam waarmee ik wel altijd ondertekende welke nickname ik ook gebruikte.
En uiteraard kwam toen ook de radio weer terug in mijn leven, toen ik de mogelijkheden van internetradio ontdekte en ging gebruiken.
Ook d.j. John van de Rest had weer bestaansrecht!

Eigenlijk zeg ik tegen iedereen al vele jaren hetzelfde:
“Je denkt toch zeker niet dat ik in m’n blote kont op internet ga zitten???”
Waarmee ik dus bedoel dat ik mijn werkelijke privé-leven koester en niet iedereen moet weten hoe ik echt heet.
En natuurlijk weet ik ook dat die zogenaamde ‘anonimiteit’ erg betrekkelijk is.
Ik heb dus enkele domeinnamen in mijn bezit (deze blog staat op http://www.derest.net) en iedereen kan met een simpele zoekactie meteen zien op wiens naam die staat…
Daarom…
Aan een kant blijf ik gewoon lekker bij mijn zelfgekozen alter ego omdat vrijwel de meeste mensen me daaronder kennen en ik het een prettige naam vind om mezelf mee te presenteren, ook op de visitekaartjes die ik zeer sporadisch verspreid.
Aan de andere kant begrijpt een aantal mensen die me dus wat beter kennen dit niet.
Ik schrijf zeker de laatste periode best wel persoonlijke dingen, over mijn gezinssituatie en over mijn gezondheid. Maar ik blijf ‘De Rest’… in mijn ‘Avontuur’.
Ja dat klopt.
Maar tegen al die mensen kan ik in alle eerlijkheid zeggen dat ik geheel nooit iets anders zou schrijven, mezelf anders zou presenteren of voordoen, dan nu het geval is.
Die naam verandert niets!
Ik schrijf vanuit mijn hart, speel geen spel en kan en wil niet acteren!
Niet op internet en niet ‘in real life’.

Ook met foto’s van mezelf op de diverse sociale media ben ik niet scheutig…
Afgezien dat ik mezelf nu niet zo ‘knap’ vind om me graag te laten zien… vind ik dat geheel onnodig. Ja… Ik lees heel vaak dat iemand pas ‘serieus’ wordt genomen als die een persoonlijke profielfoto plaatst…
En ik weet en besef ook dat er talloze mensen zijn die zich bewust verschuilen om onzin en erger te verkondigen… Maar dat doe ik niet.
Probeer me eerst dan maar eens serieus te lezen en in discussie te treden.
Dan bemerkt iedereen snel genoeg dat ik echt ben en geen ‘fake’…

Als er dus soms gedacht wordt dat ik me bewust probeer te verschuilen in de woestijn tussen al die anonieme zandkorreltjes… Dan is dat absoluut een verkeerde gedachte.
Mogelijk heb ik mezelf door mijn eigenwijze uitlatingen, opinies en Overdenkingen soms een beetje tot een zonderling gemaakt. Omdat ik nu eenmaal geen meewaaier ben.
Al op de middelbare school wist ik wat ik zeker niet wilde worden: een ‘grijze gehaktbal’…

Ik verschuil me nergens in of achter!
En ik blijf gewoon lekker mezelf in dit af en toe hilarische ‘Avontuur van het leven’.
‘De Rest… van het Avontuur’.

John van de Rest

Geplaatst in Internetradio, Persoonlijk | Tags: | Een reactie plaatsen

3e en 4e Paasdag! – The days after…

Er zijn van die bloggers die standaard elke dag een blogartikel schrijven.
Gewoon met daarin alles wat ze doen, wat gebeurd is en wat ze bezig houdt.
Nou… toen dacht ik…
… “Laat IK dat nou maar ook niet gaan doen.”
Volgens mij gaan dan de laatste lezers ook nog afvallen als ze mijn ‘gezeik’ elke dag voorbij zien komen… 😉
Hoewel ik er natuurlijk tijd zat voor heb en ik had al aangegeven dat ‘schrijven’ een van de laatste dingen is die ik graag doe en kan blijven volhouden. Misschien zelfs wil intensiveren… Maar goed, ik houd niet van een ‘dagboek’ met daarin al mijn onzinnige activiteiten en gebeurtenissen… Laat ik die nu maar lekker in m’n eigen kop verwerken.

Nu de ‘feestdagen’ weer eventjes voorbij zijn (komt nog Koningsdag en Pinksteren natuurlijk) wil ik graag even een blikje terug werpen.
Zo je ziet heb ik het overleefd.
Zonder feest dus, waardoor de dagen voor mij exact hetzelfde waren als vandaag of morgen… Daarom zou ik alle dagen wel Paasdagen kunnen noemen maar dat wordt dan wel erg saai.
Zondag waren dan echt alle winkels dicht maar gelukkig kon ik maandag al weer lekker naar de supermarkt! Ik moet toch bewegen en elke dag proberen er even uit te gaan (liefst met fiets en dan lopen) wil ik toch aan een doel verbinden.
Want als ik de rest van mijn leven 3x per dag een wandeling moet maken of op de loopband moet staan dan wordt ik gillend gek vrees ik…

Maar goed, dit jaar ging het ‘feest’ dus geheel aan mij voorbij.
Ook de kids kwamen niet specifiek voor Pasen langs, afgezien van een filmpje kijken op maandagavond.
Hun moeder was er blij mee want die kon zondag nu even ‘knallen’ om hen voor het eerst sinds vele jaren op 1e Paasdag te ontvangen!
En ik kon een misverstand met mijn zoon weer een beetje glad trekken…
Na een paar weken elkaar niet gezien te hebben was dat wel weer nodig.
En nu zien we elkaar opeens dagelijks…
Want hij ‘knalt’ door zo in zijn examenjaar en heeft zijn eerste eigen bromscooter gekocht waarvoor hij de auto nodig had om te gaan kijken en hem op te halen.
Als een kind zo blij… 😉
En dat doet mij dan weer melancholiek terug denken aan mijn jonge jaren waarin ik ook zo ongeveer rond die leeftijd veel nieuwe dingen ging ondernemen.
Hoewel ik nog geen geld had tot m’n 20e en hij vanwege zijn bijbaan wel.
Maar ik begrijp zijn enthousiasme en ik hoop straks ook een keer op zijn nieuwe aanwinst te mogen rijden want op een bromscooter heb ik dat nog nooit gedaan.
Die waren er toen nog niet.
Ik heb jarenlang een Puch Maxi gehad en een te korte tijd een mooie Zundapp.
Die werd gestolen toen ik ‘m 10 minuten even niet op slot parkeerde om even iets bij m’n moeder langs te brengen…
Ik hoop dat m’n zoon iets dergelijks voorlopig niet gaat meemaken.
Daarom had hij in ieder geval al een goed slot gekocht voordat de scooter in bezit was.

Zo zie ik dus stukjes parallel met mijn jonge jaren even voorbij schieten en dat geeft mij wel een goed gevoel. Hoewel mijn huidige leven niet meer zo dynamisch is en mogelijk ook niet meer wordt, kan ik tevreden zijn met wat ik allemaal heb gedaan en genieten als ik zie dat de kinderen hun levenswegen bestormen.
Ik hoop dat zo lang mogelijk mee te mogen maken.

Geplaatst in Column, Persoonlijk | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Een belangrijke voorwaarde voor succes is dat je jouw ogen niet sluit voor de werkelijkheid, ook al is deze nog zo negatief.”
– Maritha van Osch

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Liefde is zorgvuldig omgaan met elkaar.”
– Mia Bongaerts-Theunissen

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Wacht niet op een goede dag, maak er een!”
Filosoof

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen