Citaat van de dag

“Wees blij met positieve ervaringen en wees blij met wat je leert
van negatieve ervaringen.”

– Olaf Hoenson

Advertenties
Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de maand

“Het leven is 10% wat er gebeurt met je en 90% hoe je hierop reageert.”
– Charles Swindoll @4Positiviteit

Geplaatst in Citaten | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Welkom bij De Rest van het Avontuur!

Het leven vanuit het perspectief van een Restant.
Laverend tussen goed en kwaad, mooi en lelijk en alles wat het leven daar tussenin mogelijk maakt! De Rest!
Volg het Avontuur!
Altijd op zoek naar die ene echte Fata Morgana! 🙂

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Een vriend is iemand die je verleden begrijpt, in je toekomst gelooft,
en je nu accepteert zoals je bent.”
@4Positiviteit

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Het mooiste wat een mens kan dragen, is een glimlach.”
– Marilyn Monroe

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Seksualiteit – Het nieuwe terrorisme?

Deel 2

In het eerste deel van dit tweedelige artikel besloot ik met de stelling dat ‘vrouwen seksueel bekeken worden’. Dat was altijd al zo. Dat zit in de menselijke natuur.
En in die natuur kijken we nu eenmaal ook allemaal anders naar plantjes en bloemen.
De een is er helemaal gek op en kan niet zonder een weelderige hoeveelheid planten in huis om te mogen verzorgen; de ander vindt het maar niks en kan nog geen cactus in leven houden…
En welke bloemetjes we mooi vinden om naar te kijken verschilt ook enorm.
Maar dat de meeste mensen er wel van houden is een feit. Niet voor niets wordt er zoveel aandacht besteed aan tuinen en plaatselijk groen. Zonder dat, zouden mensen heel verdrietig worden…
Dit geldt evengoed voor de liefde voor (mooie) mensen.
Een liefde die voortkomt uit onze seksuele natuur.
Het is daarom heel normaal dat we naar elkaar kijken op een seksuele manier.
Bewust en onbewust.
En dan doet de mate van schoonheid er natuurlijk toe naar welke mensen meer wordt gekeken.
In het algemeen wordt de vrouw dus meer bekeken dan de man (door de verschillen in beleving tussen mannen en vrouwen) en dan doet haar uiterlijke voorkomen er zeker toe.
Ook leeftijd.
Zo kijken we toch ook liever naar mooie jonge bloeiende planten?
En niet zo graag naar de oude verlepte uitgebloeide planten?
Hoewel we die ook graag in leven houden en goed verzorgen natuurlijk.
Moeilijke vergelijking maar ook het genieten van en kijken naar mooie vrouwen hangt dus vaak af van haar leeftijd en uiterlijk.
En dan wordt een vrouw dus echt niet pas mooi om naar te kijken vanaf haar 18e jaar!
Jonge ontluikende tieners zijn natuurlijk gezien misschien zelfs wel op hun mooist!
Dit is gewoonweg een normaal en natuurlijk feit wat veel mensen proberen te verdringen.
Of door hun aangeleerde normen en waarden al hebben verdrongen.
Jonge tieners “zijn kinderen en in alle opzichten niet seksueel”.
In een eerder artikel heb ik reacties van die strekking van enkele jaren geleden gepubliceerd.
Zo’n reactie is geen uitzondering.
Als ik zeg dat ik graag kijk (!) naar een mooi meisje van rond de 13 jaar dan word ik een pedo genoemd. Dat het merendeel van de mannelijke bevolking daar gewoon graag naar kijkt, wordt uit mijn mond niet geloofd. “Mannen die dit doen zijn ‘ziek’.” zegt men dan.
Arme mensen met een gigantische tunnelvisie…

Ik had beloofd met een paar voorbeelden te komen.
Een daarvan is:

Maddie Ziegler

De Engelse ‘Wiki’ van Maddie Ziegler biedt veel meer een overzicht van haar leven dus heb ik die gelinkt.
Ze is momenteel dus (pas) 16 jaar maar heeft al een jarenlange carrière achter de rug als kind van een artiestenfamilie. Al met 8 jaar speelde ze op TV!
Maar haar belangrijkste talent is haar danstalent, wat ze van haar moeder heeft meegekregen.
Hiermee is ze wereldberoemd geworden.
Ontdekt door de Australische zangeres Sia, heeft ze opgetreden in videoclips van twee grote hits ‘Elastic Heart’ en ‘Chandelier’, maar feitelijk werkt ze tot heden nog steeds mee aan de video’s van Sia.
De clip ‘Elastic Heart’ (zie hier onder) is wereldwijd fel bekritiseerd als zou het… een kind zodanig seksueel uitbeelden dat het een ‘pedo-film’ genoemd werd.
De toen nog 12-jarige Maddie treedt daarin zeer expressief op in een zeer strak huidkleurig gympakje en haar tegenspeler Shia LaBeouf eigenlijk ook en wie die richting uit wil denken zou bijna kunnen vermoeden dat hij in die metalen kooi eigenlijk met Maddie een zinnelijk spel aan het spelen is. Mede dankzij deze film – die momenteel 3,3 miljoen keer bekeken is – en de ophef over het vermeende misbruik van een kind, is de song een hit geworden.
En hoewel Sia altijd terecht heeft volgehouden dat de song niets seksueels in zich heeft en de videoclip ook niet (wat ze uiteraard heeft gewonnen), durf ik wel degelijk te beweren dat de geweldige expressie van de fenomenale danseres Maddie Ziegler en haar… seksuele aantrekkingskracht de voornaamste trekkers waren van deze clip die het tot een hit heeft gemaakt.
Vanaf die tijd heb ik haar ook ontdekt en ik volg haar nu dan al zo’n 3 jaar via Twitter, Facebook en Tumblr.

Maddie Ziegler is nu 16 jaar.
Ze laat zichzelf graag zien via de sociale media, met haar familie (vooral zus waar ze veel mee samen is), haar hondje en haar vriend waar ze ook al een paar jaar verkering mee heeft.
Bij de vele openbare gelegenheden die ze bezoekt is ze altijd het middelpunt van belangstelling.
Alles uiteraard helemaal netjes. Geen gewaagde kleding of poses.
Die heeft ze ook helemaal niet nodig!
Maddie heeft een natuurlijke uitstraling. Een glimlach die onweerstaanbaar is.
Een expressie die iedereen doet smelten! Of ze nu danst of niet.
En mannen?
Wat denk je nu zelf wie de meesten van de bijna 1,4 miljoen volgers zijn op Twitter?
Mannen… net als ik.
Natuurlijk ook andere meisjes die haar als geweldig voorbeeld zien.
Maddie heeft haar hele leven al een bekendheid die haar echte kindertijd heeft verdrukt.
Zou zij met mammie op haar 8e jaar naar de speeltuin zijn geweest?
Zat zij thuis altijd heerlijk met haar Barbies te spelen, al kijkend naar Sesame Street?
Oh jawel, dat zal best ook wel eens zijn gebeurd.
Maar meestal zal ze naast school actief zijn geweest in de gym.
Keihard trainen voor haar danscarrière.
Ze is vrijwel nooit kind geweest.
En wat seks voor haar betekent?
Denk je dat ze helemaal achterlijk is gebleven?
Ze wist al heel jong dat ze er goed uitziet en dat er ‘naar haar gekeken wordt’.
Dat is in haar geval ook inherent aan het vak.
En wat ze met haar (ook knappe) vriendje doet?
Samen een ijsje eten als ze de hond uitlaten op hun landgoed?
Ongetwijfeld.
Maar ga mij niet beweren dat ze nog nooit seks hebben gehad omdat Maddie nog zo jong is…
Kom op! Onbewust en al jong ook bewust draait een deel van haar leven gewoon om seksualiteit.
Dat bepaalt mede haar succes en dat weet ze.
Zij heeft daar geen ‘misstanden’ of zelfs ‘misbruik’ voor nodig, wat sommige meisjes dan weer wel overkomt als ze in verkeerde kringen terecht komen…

Seksualiteit overkomt dus iedereen.
Bij de een eerder dan bij de ander en bij de een op een natuurlijke manier en bij de ander helaas op een onnatuurlijke (gedwongen) manier.
En bij sommigen pas op latere leeftijd en wordt seks nooit zo ‘natuurlijk’ als het zou moeten zijn.
Daarom schrijf ik ook dit artikel…

Misbruik door de geschiedenis heen

Zoals ik net al aangaf: niet alle seksualiteit is natuurlijk.
Er zijn wel degelijk mensen geconfronteerd met dwang en hebben een onnatuurlijke seksuele ontwikkeling meegemaakt.
Zelf heb ik nooit te maken gehad met dwang of misbruik maar wel degelijk ook met een onnatuurlijke ontwikkeling.
Die in sommige gevallen (vooral bij meisjes, maar wel degelijk ook bij jongens) tot misbruik zou kunnen leiden.
Maar is dat iets van deze tijd?
Bestond seksueel misbruik 100 jaar geleden niet?
En is het misbruik van nu een gevolg van de (verkeerde) seksualisering van de hedendaagse maatschappij?
Ik wil dit met klem tegenspreken.
Eigenlijk zou ik juist willen zeggen dat het misbruiken van seks in ons land tijdelijk is afgenomen toen we toleranter werden op seksueel gebied, vanaf de 70er jaren.
Maar seksueel misbruik was er altijd al.
Vanaf de oudheid tot heden.
Waar (heel) vroeger zelfs genoegen mee werd genomen…
Een vrouw was nu eenmaal ‘zwak’ en een ‘sterke man’ kon doen wat hij wilde.
Er stond 200 jaar geleden geen bericht in de krant als de welgestelde man des huizes de ‘meid’ weer eens had verkracht. Ze vond het verschrikkelijk maar ze had werk. En zonder werk kon ze niet eten.
Het werd er in de meeste gevallen maar bij genomen…
En als er eens eentje werd vermoord omdat ze tegenstribbelde?
Dan werd dat ook meestal niet bekend.

De manieren van misbruik zijn uiteraard wel aangepast door de jaren heen.
Juist de gigantische sociale controle door de nieuwe media hebben onzichtbaar misbruik heel moeilijk gemaakt. Voor een ‘normale’ man is het tegenwoordig bijna onmogelijk om ongezien en ongehoord grensoverschrijdend gedrag te plegen. Voor je het weet hang je aan de schandpaal…
Zelfs als je durft te kijken naar een ‘kind’ als Maddie Ziegler…
Overigens: hoewel ik haar dus volg omdat ik het ook een zeer mooie en expressieve persoonlijkheid vind die ik heel graag zie… Dat doe ik dus ook met bijvoorbeeld Rivkah op het Veld… Die is lesbisch maar ik zie haar graag!
Wat ik daar verder mee doe?
Niets… Gewoon genieten. Geen seksuele fantasieën die me tot verder ‘handelen’ drijven of zo… 😛
Daar heb ik wel andere fantasieën voor…
Maar geloof me: er lopen zat mannen rond die zoiets wel doen.

Een van de (nieuwe) manieren van misbruik de laatste decennia is het begrip ‘loverboy’.
Jonge tieners worden via de sociale media, op of rond schoolpleinen of in het uitgaansleven verleid door ogenschijnlijk geweldige knappe gozers waar ze simpelweg op ‘vallen’.
Ze worden ingepalmd en denken de liefde van hun leven te hebben gevonden.
Jonge meiden, meestal uit een sociaal minder goed geregelde omgeving (maar echt niet altijd!) die zoeken naar de liefde. En seks… waar ze dan meestal ook vroeger mee beginnen dan de meeste meiden van hun leeftijd.
En dat soort meiden zijn het doelwit van de gehaaide ‘loverboys’.
Die de meiden zoeken… om er eerst zelf plezier aan te beleven en als ze echt ‘goed’ zijn ze te ‘verhuren’ aan andere mannen…
Pas stond er nog een flink artikel in het AD over een meisje wat vanaf haar 14e jaar zo was ingepalmd en daarna seks moest hebben met vele oudere mannen.
Een zeer verdrietig artikel over een jonge vrouw wiens (seksuele) leven voorgoed is beschadigd.
Het is de vraag of ze ooit nog een ‘gelukkig’ en ‘normaal’ leven zal kunnen leiden…
Dit zijn dus de excessen in de seksualiteit.
Nog net geen moord maar de vraag is of het minder erg is.
Omdat de mensen in dit schemergebied van de maatschappij niet (op tijd) in beeld komen, kunnen zij redelijk lang doorgaan met deze vorm van misbruik.

Wat hierin misschien nog wel de belangrijkste factor is:
Als er geen behoefte meer zou zijn van ‘oudere’ mannen die zoeken naar een minderjarig meisje om seks mee te hebben… Dan zou dit helemaal niet meer bestaan!
Maar daar gaat het dus om: die behoefte was er vroeger al en die is er nu nog altijd.
Deze mannen zijn geen pedofielen!
Het zijn stuk voor stuk meestal zelf onnatuurlijk seksueel opgegroeide mannen die de natuurlijke seks uit hun jeugd hebben gemist en die willen inhalen. Of zoiets.
In ieder geval kunnen zij hun verlangens niet (meer) beheersen en zoeken ze actief naar mogelijkheden om seks te hebben met minderjarigen. Meestal vanaf zo’n jaar of 14, wanneer ze seksueel net ontwikkeld zijn.
Dit komt verreweg het meeste voor.
Echt seks met kinderen onder de pubertijd is toch zeldzaam en dit zijn dan zelfs ook meestal niet de echte (gezond denkende) pedofielen maar zieke perverse zielen die kicken op seks met een kind…

Voor de aantrekkingskracht van jonge tieners (vanaf zo’n 13 jaar) kan ik dan nog wel begrip opbrengen. Uiteraard niet voor de mannen die deze vervolgens zoeken en dwingen tot seks!
Bij de seksuele aantrekkingskracht van kinderen bij mensen die niet geboren pedofiel zijn krijg ik al meer twijfels of de personen wel een ‘normale’ opvoeding hebben gehad, of ze genetisch iets vreemds mee hebben gekregen…
Ik begrijp dat niet. En zeker niet het actief zoeken naar seks…
Dit is voer voor ervaren psychologen vrees ik.

Maar resumerend wil ik dus beweren dat seksueel misbruik er altijd is geweest.
En ik weet zeker: vroeger echt meer dan nu.
In ieder geval in ons land en de rest van de ‘westerse’ wereld.
We mogen de technische ontwikkelingen en de nieuwe media wel dankbaar zijn!
Maar we mogen ook niet vergeten dat seksualiteit wel degelijk gezond en natuurlijk is en dat seksuele aantrekkingskracht bestaat en zal blijven bestaan.
Daar moeten we allemaal begrip voor op kunnen brengen, hoe veel of hoe weinig we er zelf ook om geven.

Opvoeding, voorlichting en sekswerk

Heel de tijd hamer ik maar op het belang van een goede (‘normale’) seksuele opvoeding en voorlichting om al die vooroordelen, misverstanden, excessen en dus al die intimidaties en slachtoffers van misbruik te voorkomen. Als dat überhaupt ooit mogelijk is…
Het gaat in dit ‘simpele’ artikel te ver om daar nu echt diep op in te gaan.
Hier worden hele congressen voor georganiseerd en hier breken vele experts zich dagelijks het hoofd over. Ik zou graag eens wat vaker aanschuiven bij zo’n discussie…
Wie weet wat mijn eigen ‘ervaringsdeskundigheid’ hier ooit nog eens in kan betekenen.
Maar voor dit artikel wil ik voorlopig even volstaan met het feit DAT er nog onvoldoende seksuele opvoeding thuis – in de verzorgende omgeving – en voorlichting – thuis en op scholen – wordt gegeven. Seksualiteit blijft overal een onbesproken taboe.
Ouders krijgen het schaamrood nog steeds op hun kaken als hun kind van 5 jaar vraagt hoe kindjes gemaakt worden. Of als hun kind onbewust van een (voor-) oordeel en zonder schaamte opeens met de genitaliën zit te spelen op de bank…
Of als er opeens porno op de computer verschijnt, waar kindlief hoogst verbaasd naar kijkt.
Er zijn zo veel punten van discussie dat ik daar hier in dit artikel niet dieper op wil ingaan.
Dan kan ik beter een boek gaan schrijven…

Zolang seksualiteit bij veel mensen nog een min of meer onbesproken, onbegrepen of zelfs een beter vermijdbare activiteit blijft, zullen er frustraties en ongewenste onthoudingen van gezonde seksualiteit blijven.
En daarvoor bestaat dan weer het ‘sekswerk’.
Om seksloze of tekort komende mensen te voorzien in wat seks.
Hetzij passief (porno), hetzij actief (prostitutie).
Blij dat het bestaat en dat het gelegaliseerd is.
En dat is ook nog niet eens zo lang!
Pas in het jaar 2000 is het ‘bordeelverbod’ uit het Wetboek van Strafrecht geschrapt!
Tot die tijd was alle prostitutie dus eigenlijk illegaal maar werd het vaak wel gedoogd.
Wat feitelijk betekent dat ik in mijn jongere jaren, tussen 1980 en 1989 prostituees op de Amsterdamse Wallen, in enkele clubs en privé heb bezocht die illegaal hun diensten aanboden!
Niet dat dit enig risico inhield natuurlijk want het gedoogbeleid was best wel sterk.
Eigenlijk was in die tijd alles mogelijk…
Terwijl dat tegenwoordig, nu het al 18 jaar legaal is, juist steeds meer onder strengere regelgeving komt te liggen.
Wat de laatste maanden tot een groeiend protest uit de hoek van de sekswerkers heeft geleid.
Het nieuwe kabinet stelde namelijk pas weer een nieuwe wetgeving voor, waarin zodanige beperkingen worden voorgesteld (zogenaamd om de sekswerkers te beschermen en vrouwenhandel terug te dringen) dat het alle serieus en zelfstandig werkende sekswerkers beperkt in hun werk.
En soms zelfs hun werk onmogelijk maakt…
Van redelijke maar onbeschermde vrijheid naar ‘beschermende’ maar geketende vrijheid dus…

Ook over sekswerk bestaan er tot op de dag van vandaag heel erg veel vooroordelen en misverstanden. De meeste mensen die hier nooit iets mee te maken hebben gehad (niet direct en ook niet indirect) denken echt dat de in de media gehoorde beweringen dat een meerderheid van sekswerkers gedwongen worden en vaak zelfs misbruikt, waar zijn.
Dat er in geen enkele beroepsgroep zoveel ‘mensenhandel’ plaatsvindt als in het sekswerk.
En natuurlijk vinden veel mensen (vrijwel altijd vrouwen… hoe zou dat nou toch kunnen…) het werk wat sekswerkers doen geen ‘echt’ werk.
“De hele dag met je benen wijd op bed liggen. Ze kunnen zeker niks anders.”
En ik kan nog wel tientallen denigrerende opmerkingen noemen die ik in de media heb gelezen.
Zelfs naar aanleiding van een recent interview in een krant met een fanatieke sekswerkster die tevens aangesloten is bij de grootste belangenorganisatie van sekswerkers in Nederland: ‘Proud’.
Deze vrouw ken ik toevallig ook zijdelings (niet direct) via mijn contacten van de social media.
Ze is echt blij met haar werk en gelukkig ook zo verstandig dat ze dit allemaal goed heeft geregeld. Als mede-woordvoerster voor een grote club TROTSE sekswerkers, kan ze prima haar woordje doen!
En dan kan ik hier direct mijn persoonlijke directe ervaringen met collega’s van haar aan koppelen.
Enkele jaren geleden kwam ik toevallig in contact met een dame die in Dordrecht een ‘gangbangfeestje’ organiseerde.
Vanwege de nabijheid (want ik reis tegenwoordig liever niet meer zo ver buiten mijn regio) en diverse goede berichten op Twitter, ben ik daar naar toe gegaan.

Even een ‘korte’ uitleg:
Bij ‘gangbangfeestjes’ ontvangt één of een klein aantal dames een ‘groot’ aantal mannen die in dezelfde ruimte allemaal tegelijk seksueel contact met haar mogen hebben.
Tegen betaling uiteraard.
Maar omdat het meerdere mannen betreft, is het te betalen bedrag minder dan wanneer je een dame bijvoorbeeld exclusief voor jezelf reserveert voor bijvoorbeeld een uur.
En je kunt op zo’n feestje meerdere uren genieten zoals je zelf wil.
Met de dame(s), aan de bar of gewoon op de bank kijkend naar al die seksende gasten…
Dit concept sprak me wel aan toen ik dit las en ging er een keer heen toen het in een woonhuis in Dordrecht werd gehouden.
Deze dame werd vanaf dat moment ook een contact via mijn persoonlijke Facebook en Twitter en ik heb veel van haar persoonlijke leven meegekregen.
Ze was toen eind in de 30 en had 5 kinderen.
Misschien mede door haar werk was het helaas fout gelopen met de vader van haar kinderen.
Maar ik heb haar leren kennen als een zeer liefdevolle vrouw, die vol was met begrip voor iedereen en respect had voor de natuur en de (natuurlijke) mens.
Zij was voor mij een openbaring om te zien dat er wel degelijk vrouwen zijn die seksualiteit hoog in het vaandel hebben staan (uiteraard had ze een zeer hoog libido) maar daarnaast ook gewoon liefhebbende moeders zijn, het leven omarmen met liefde en respect.
Natuurlijk moest ze van haar werk proberen te leven maar na ons eerste contact waren we via de persoonlijke media zo vertrouwd met elkaar, dat ik daarna nog enkele feestjes heb mee mogen maken waar ze me (stiekem) toeliet zonder betaling. Omdat ze wist dat ik het nodig had maar het eigenlijk niet kon betalen.
Bijzonder!
Iets waarvan ik overigens later heb begrepen dat haar collega’s daar lucht van kregen.
Op andere feestjes waren namelijk ook wel meerdere dames en de betalingen werden uiteraard achteraf verdeeld onder de deelneemsters en de club waar het feest gehouden werd.
Tekorten waren dan voor een aantal dames niet fijn natuurlijk.
Ondanks dat vrijwel alle sekswerkers het natuurlijk wel doen om er ook geld mee te verdienen, heb ik in ieder geval wel ontdekt dat het allemaal niet zo ‘koud’ was en het directe menselijke en sociale contact minstens even belangrijk was voor iedereen!
Vooral met die ene dame had ik een bepaalde band, die helaas niet bewaard kon blijven omdat ze te ver weg woonde en later stopte met het werk wegens chronische gezondheidsproblemen.
Zij heeft wel mijn ogen geopend en ik weet via haar (maar ook door communicatie met diverse van haar collega’s) dat de meeste goede sekswerkers wel degelijk bewust voor het werk hebben gekozen, genieten van de seks en van de sociale contacten die ze daarmee opdoen.
Hoewel er natuurlijk altijd klanten zijn die simpel, koud en ongevoelig hun ‘zak’ komen legen, zijn de meeste mannen die zoeken naar seksueel contact ook op zoek naar een sociale band.
Hoe kort die ook duurt.
De goede sekswerkers (en die zijn er gelukkig dus best veel) kunnen zo’n band maken.
Alleen met de benen wijd gaan liggen is niet voldoende.
Empathisch vermogen is misschien wel veel belangrijker!

Sekswerk is dus belangrijk en verdient veel meer respect in de maatschappij dan momenteel het geval is. Niet alleen van de politiek (die de waarde wel erkent maar de werkwijzen niet kent!) maar vooral ook van de maatschappij.
Noodgedwongen moeten vrijwel alle sekswerkers hun beroep nog altijd verborgen houden voor hun omgeving! Omdat ze anders vrienden kwijtraken, geen woning kunnen krijgen, afgewezen worden door diverse (zorg-) verzekeringen en bij conflicten meestal niet serieus worden genomen.
Ze worden eigenlijk gediscrimineerd als volwaardig burger! Bizar!
En juist omdat diezelfde maatschappij zoveel gefrustreerde seksloze en -arme mensen creëert door seksualiteit dood te zwijgen en niet voor een gezonde opvoeding en voorlichting te zorgen, zou er dan veel meer ruimte en respect moeten zijn voor sekswerkers.
Omdat het de gezondheid van veel mensen wel degelijk beïnvloedt, zou ik het op een moment zelfs graag in pakketten van zorgverzekeringen willen terug zien.
Misschien niet in de basis omdat niet elk mens een hoog libido heeft maar dan toch zeker in een aanvullend pakket.
Want ik zelf kan het bijvoorbeeld nu absoluut niet meer betalen en ik weet zeker dat er vele (oudere) mensen zijn die dat ook niet kunnen maar wel de behoefte hebben.

Conclusie

Dat er (seksuele) misstanden bestaan zal ik uiteraard niet ontkennen.
Wel blijf ik ontkennen dat deze ‘de laatste tijd’ zo sterk zijn gestegen dat er nog veel harder opgetreden moet worden tegen zogenaamde ‘delinquenten’ en elke ongewenste seksuele intimidatie of vermoeden van grensoverschrijdend gedrag meteen keihard de kop in moet worden gedrukt.
Waar mensen inderdaad (bewezen) andere mensen hebben beschadigd, hen iets hebben aangedaan en mogelijk zelfs langdurig (psychisch) letsel hebben veroorzaakt, daar dienen harde maatregelen genomen te moeten worden. Te beginnen bij behandeling. Want er zal duidelijk moeten worden of deze ‘ziekte’ te genezen valt. Zo niet dan zal de persoon in kwestie voor de rest van zijn (of haar!) leven in verzekering genomen moeten worden om nieuwe slachtoffers te voorkomen.
Dat lijkt me duidelijk.
Maar nu spreek ik over de zwaarste excessen.
Het onbegrip van de menselijke seksuele natuur veroorzaakt momenteel een tsunami van (voor-) oordelen en tegenstanders van seksuele activiteiten wat ongezond is geworden.
Het maakt meer mensen kapot dan je lief is en dan je vermoedelijk beseft…
Seksualiteit is niet het nieuwe terrorisme!
Het is normaal, gezond en hoort gewoon bij elk mens.
Waarbij ook hierin elk mens van nature verschilt.
We leren tegenwoordig (soms met tegenzin…) ook hoe we moeten omgaan met andere culturen die we soms niet begrijpen. We brengen respect op voor medelanders die heel anders denken over onze bekende normen en waarden. Ook over seks.
Moeten we dan geen respect opbrengen voor mensen die seksualiteit juist hoog waarderen en gewoonweg nodig hebben om daarmee gelukkig te voelen?
Is het een schande (of zelfs misdaad!) als sommige mensen heel veel seksuele activiteiten beleven zonder daar ook maar iemand mee dwars te zitten of te benadelen?
Waar de ene medelander dagelijks in de moskee verkeert en we daar geen aanstoot meer aan nemen, mag de ander dan niet dagelijks seksfeestjes organiseren in hun eigen huis of in clubs?
Als beide medelanders daardoor gelukkig en tevreden zijn… Wie zijn wij dan om het te veroordelen?

In dit artikel schrijf ik regelmatig in de grootste tegenstellingen.
In ‘zwart/wit’ termen.
Uiteraard is dit onderwerp zo breed dat daar heel veel verschillende variaties tussen zitten waarin mensen hun seksualiteit willen beleven.
Zelf zit ik absoluut niet in een ‘extreme’ hoek daarvan. Maar mijn gegroeide referentiekader heeft er wel voor gezorgd dat ik zelfs de meest extreme maar menselijk respecterende hoeken kan begrijpen.
Ik hoop dat ik met dit artikel minstens een paar ogen hiervoor heb geopend.
En aan elke discussie hierover doe ik zielsgraag mee.
In komende artikelen zal ik er nog wel vaker op terugkomen.

In de laatste Restflits had ik aangekondigd ook een persoonlijke ‘review’ te geven over het nieuwe boek van Heleen van Royen: ‘Sexdagboek’.
Dit past achteraf niet goed in dit artikel en ik zal hier bij een volgende gelegenheid op terugkomen.

Geplaatst in Column, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk, Seksualiteit | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Mensen denken te veel aan wat ze moeten doen en te weinig aan wie ze moeten zijn.”
– Meester Eckhart

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Als je toch ergens over wil twijfelen, twijfel dan over de grenzen van je mogelijkheden.”
– Don Ward @4Positiviteit

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Let’s Break!

Als je ouder wordt ga je steeds meer terugkijken op je leven van ‘vroeger’ zeggen ze…
En uiteraard… vroeger was alles beter.
“Weet je nog wel? Oudje?”
Lol…
Ik kan me voor geen meter een voorstelling maken dat ik ooit ook aan zo’n saaie tafel in een verzorgingsgelegenheid voor me uit zit te staren en een dergelijke tekst zou kunnen uitspreken… Ook niet insinuerende afwijkende maar het zelfde bedoelende teksten.
Want zo ‘goed, beter, best’ was het verleden ook niet altijd!
Wel komt het zo nu en dan voor dat ik aangemoedigd door mensen om me heen (zowel eigen kinderen als vreemden) mezelf gedwongen zie om wat herinneringen op te rakelen.
Om ludieke anekdotes uit mijn kleurrijke verleden te vertellen omdat ik niet louter en alleen maar die lastige, gebrekkige, verslaafde en depressieve ‘krakende’ oudere ben zoals ik soms wel eens lijk… In het openbaar dan.
Ik heb een hekel aan het verleden (want dat zijn ‘oude koeien en die stinken’!) en richt me liever op een nieuwe vrolijke toekomst om echt oud te mogen worden.
Maar al herinneringen overdenkend, kom ik er eigenlijk ook steeds vaker achter dat ik best wel veel ‘aparte’ dingen heb meegemaakt.
Eentje kwam er zojuist zomaar even opborrelen.
En omdat ik op deze blogsite ook veel heb geschreven over mijn radio- en dus d.j.-verleden, komt dit best wel aardig uit om deze nooit geschreven gebeurtenis te vertellen.

D.J. Wedstrijden

In mijn ‘historisch’ overzicht vertel ik feitelijk alleen maar over mijn radio-verleden.
Als d.j. voor de diverse piraten en de lokale omroep.
En als d.j. voor mijn eigen webradio waar ik pas vorig jaar mee ben gestopt.
Nooit heb ik eigenlijk verteld dat ik ook wel heb geprobeerd om ‘bekend’ te worden in mijn woonplaats Dordrecht, door deel te nemen aan diverse d.j. wedstrijden.
Zo rond mijn 17e ben ik daarmee al begonnen.
De allereerste wedstrijd was in de kroeg ‘Old Dutch’ destijds, volgens mij in een zijstraatje van de Visstraat in Dordrecht.
Het was me toen bloedserieus en had simpelweg een keuze aan singletjes gemaakt die ik daar wilde draaien in de beschikbare tijd.
Leuker was dat er een groepje klasgenoten van de HAVO waar ik toen nog op zat, aanwezig was en die gingen (uiteraard) tijdens mijn ‘optreden’ flink uit hun bol door fanatiek te gaan swingen op de dansvloer.
In deze disco-tent…
Draaide ik ondermeer ‘The house of the rising sun’ van Santa Esmeralda, ‘Paradise of the dashboard light’ van Meat Loaf en nog een rocknummer waarvan ik me de naam niet meer kan herinneren.
Wat ik me nog wel kan herinneren waren de (vaste?) gasten aan de bar, die direct naast de d.j. zaten en hilarisch waren over mijn optreden… In ‘uitlachende’ zin dan uiteraard.
“Zijn zeker je klasgenoten?” vroeg er een lachend, toen die inderdaad begonnen te dansen…
En “wanneer ik eens echte muziek ging draaien”…
Nou…
Dat voelde uiteraard achteraf allemaal niet zo heel erg goed.
Later werd ik echter nog gebeld door (wijlen) redacteur Piet de Meer van dagblad ‘De Dordtenaar’ (nu AD De Dordtenaar) dat hij nog een trofee voor me had.
Voor de 7e plaats…
Die heb ik nog persoonlijk bij hem opgehaald.
Mijn eerste kennismaking met een aardige en prima journalist, die helaas de laatste ziekte niet kon overwinnen.

Mijn laatste ‘optreden’ voor een d.j.wedstrijd (want ik ging gewoon door!) was weer in een lokale discotheek, naar mijn weten nog in ‘De Doedel’.
Tussendoor heb ik er nog een gehad ergens op de Voorstraat maar ik kan me de naam van de gelegenheid niet meer herinneren en dat maakte verder geen indruk.
Maar die laatste…
Omdat ik inmiddels wel een beetje door had dat ik in de (beschermde) radiostudio op m’n best was en ik mijn woordje kon doen voor de luisteraars, wist ik dat ik het als d.j. voor een publiek niet zo simpel ging redden.
Ik verzon voor dit optreden dus een show.
Het was uiteraard een disco en daar kan je niet aankomen met radio-hits.
Daarom bedacht ik het volgende:
Voor mijn optreden begon had ik me verkleed in een lichte regenjas, een masker opgezet van een lelijke stokoude opa en een alpinopet opgezet.
Ik had afgesproken dat de laatste d.j. die mij zou aankondigen mijn eerste plaat op zou zetten. Dat was:
“Ik hou van Holland!” van… Joseph Schmidt! De oudste versie uit de 30-er jaren!
Tijdens dat lied kwam ik op en onderbrak het af en toe met een ‘krakende’ stem waarbij ik mezelf voorstelde als ‘Opa Bol’ die wel eens mooie liedjes zou gaan draaien.
Al zwaaiende met mijn armen op de ‘geweldige’ klanken van het lied uiteraard…
Maar voordat dit lied was afgelopen dook ik stiekem naar beneden achter de draaitafels, deed m’n jas uit, masker en pet af en kwam opeens boven als mezelf…
En gaf toen ‘excuses’ voor die vervelende ‘Opa Bol’ die zonder toestemming even mijn tijd had gekaapt. En startte uiteraard een actuele discohit.
Ik weet niet meer exact wat ik heb gedraaid maar middenin mijn optreden gaf ik nog een show weg.
Het was toen de tijd van de ‘breakdancing’, waarin gasten op opzwepende muziek de gekste caperiolen uithaalden zoals draaien op hun hoofd en het maken van flips en zo.
Een grote hit was ‘Let’s Break’ van Master Genius.
Ik kondigde aan tijdens die song een demonstratie breakdancing te geven!
Daarbij liep ik op het podium met… een plankje…
Uiteraard kon ik niet breakdancen maar draaide een paar keer met het plankje in het rond terwijl ik een beetje dom stond te swingen en op het moment dat in de song klonk:
“Break!” sloeg ik het plankje op mijn knie doormidden.
Letterlijk ‘breek-dansen’ dus…
Daarna ging ik weer terug naar de draaitafels en rondde mijn show af.
Maakte het indruk?
Voor geen meter uiteraard.
Het hoofd van de jury was toen Philip Elzerman, de zanger van de ‘legendarische’ Dordtse groep ‘The Zipps’, die toen ook hoofdredacteur van weekblad Merwesteijn was.
Hij hield zich meer bezig met de dames om hem heen en ik weet niet eens zeker of hij me heeft gezien…
Een andere collega radio-d.j. die toen ook mee deed aan de wedstrijd, die echt goed was – Ron Bird – kreeg ook nauwelijks aandacht.
Ron was (zoals hij later opmerkte tegen mij) wel onder de indruk van mijn show.
Maar uiteindelijk won een onopmerkelijke gast die simpel wat plaatjes draaide maar waar niemand ook naar omkeek…
Later heb ik Philip Elzerman nog gebeld en gezegd dat ik deze hele wedstrijd een vooropgezette ‘farce’ vond waarbij niemand serieus enige kans had gemaakt, zelfs Ron Bird niet.
Hij zei me vriendelijk doch dringend dat het allemaal eerlijk was beoordeeld en of ik me nu beter voelde nu ik “mijn ei kwijt was”.
Daarna heb ik de telefoon op de haak gegooid (letterlijk, zulke telefoons waren er toen nog!) en heb meneer Elzerman nooit meer serieus genomen.

Achteraf gezien ben ik nu nog verbaasd dat ik de moed wel degelijk had om op een podium te gaan staan en ‘anders dan anderen’ te zijn.
Misschien was het op verkeerde momenten en heb ik daarna de ‘verkeerde keuze’ gemaakt om mijn d.j.-toekomst maar te beperken tot de (lokale) radio, waar ik ook weer mee stopte toen ik met mijn gezin begon…
Maar ik besef nu eigenlijk nog veel beter dat ik me toen al geen zak aantrok van het geijkte (soms corrupte…) systeem om gewoon te doen wat ik zelf leuk vind.
Doodzonde dat ik dat heb losgelaten voor een grijze niets betekenende toekomst…
Hoewel…
De toekomst… begint NU!

“Let’s Break!” 🙂

Geplaatst in Column, Persoonlijk | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Het is tijd om te ontspannen als je er geen tijd voor hebt.”
– Sydney J. Harris

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

De Rest.net naar 10.000+

Yeah! Party! Feestje! Jubildinges!

Vandaag kwam mijn bezoekersteller, zichtbaar rechts onder op de site, boven de 10.000:

“Aantal bezoekers van De Rest
10,001 bezoekers”

Nou…
Elke wereldberoemde Dordtenaar lacht om zo’n getal en de minste vloggers op YouTube gaan niet meer door onder de 100.000 (ja, zelfs gastjes van amper 16 jaar…) maar persoonlijk weet ik dat ik geen commerciële ‘killer’ ben op internet.
Ik schrijf dingen…
Op mijn eigen wijze.
Je haat me… of je vindt het wel leuk.
Dat was altijd al zo.
Daarom vind ik dat zo’n vrij simplistisch opgezette blogsite met eigenlijk alleen maar mijn persoonlijke hersenspinsels met een bezoekersaantal van meer dan 10.000 helemaal niet mag klagen.
Ik vind het… LEUK!

Maar euh…
Nu wel op naar de volgende nul in de rij he!
Zegt of schrijft het voort!
John Walks On! 😉

Geplaatst in Algemeen | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Seksualiteit – Het nieuwe terrorisme?

Deel 1

Inleiding

Begin dit jaar heb ik al een uitgebreid artikel over seksualiteit geschreven:
‘Gezonde seks – Wat is dat? ‘
Hier heb ik het voornamelijk gehad over de basisbehoefte die seks toch wel degelijk is en dat elk mens in principe seksueel is, op elke leeftijd.
Het hoort bij de (menselijke) natuur en er zou dan ook niet zo’n grote taboesfeer omheen moeten hangen. Over seks zou gewoon open en eerlijk gesproken moeten worden, door iedereen die daar behoefte aan heeft.
Helaas is er de laatste decennia zo veel negatieve aandacht aan seksualiteit besteed vanwege de ziekte aids en vanwege de schijnbaar groeiende hoeveelheid misstanden zoals seksuele intimidatie, misbruik en erger.
Met de wereldwijde hype ‘#metoo’ als hoogtepunt (of misschien beter dieptepunt?) waardoor het lijkt alsof de meeste mannen potentiële verkrachters zijn en de meeste vrouwen slachtoffers van seksueel misbruik.
De gevaren van seksueel misbruik (in alle vormen; van ongewenste aanrakingen, opmerkingen of zelfs ongewenst kijken door mannen naar vrouwen…) zijn bijkans zo continu rondom ons aanwezig dat ze vele malen groter zijn dan bijvoorbeeld het gevaar van terrorisme en dus aanslagen in onze nabijheid.
Seksualiteit is het nieuwe terrorisme.
En misschien zelfs veel gevaarlijker!

Wat een gruwelijke ontwikkeling!

Omdat ik zelf recent weer eens te maken heb gekregen met onterechte maar wel zeer diepgaande verdachtmakingen – hierover heb ik ook al in meerdere ‘Restflitsen’ geschreven – maar ik tegelijkertijd juist bezig ben om mijn persoonlijke ervaringen op het gebied van seksualiteit een plek te geven als ‘ervaringsdeskundige’, voel ik dat dit onderwerp veel meer aandacht verdient.
Het is niet alleen voor mezelf van groot belang maar ik zie deze maatschappelijke ontwikkeling zodanig slecht en tegennatuurlijk dat dit ook grote gevolgen kan hebben voor de gezondheid van veel mensen.
Daarom een nieuw vervolg op het onderwerp ‘seksualiteit’.
Met vooral veel voorbeelden uit de maatschappij die naar mijn beleven aantonen dat de nieuwe gecreëerde angst voor seksuele misstanden volledig averechts werkt.

Seksuele beleving verschilt per mens

Zoals ik al eerder heb geschreven: niemand is gelijk.
Ook seksueel verschillen we enorm van elkaar en dan bedoel ik niet eens de genderverschillen.
Uitgaande van de hetero mens; de manier waarop seksualiteit ‘beleefd’ wordt is voor iedereen anders. En dan heb ik het ook niet alleen maar over het ‘doen’ van seks maar simpelweg al hoe we seksualiteit zien. Waarin we al iets seksueels kunnen zien.
Dat verschilt ook enorm.

Er zijn genoeg mensen voor wie seksualiteit geheel niets betekent!
Ze doen het niet, hebben ook geen enkel verlangen en zien er ook helemaal niets in.
Die mensen bestaan echt!
Maar uiteraard is dat een minderheid.
Gemiddeld genomen houden de meeste mensen toch wel van seks en kunnen de meeste mensen wel iets seksueels zien in andere mensen, anders zou er nooit meer seksueel contact zijn.
Maar waar we naar kunnen en willen kijken en waar we daadwerkelijk opgewonden van kunnen raken verschilt ook gigantisch. En dit is (generaliserend) bij mannen dan vaak weer anders dan bij vrouwen.
Waar de meeste mannen toch wel opgewonden kunnen worden bij het zien van een sexy (naakte) vrouw, hebben veel vrouwen iets van liefde nodig en bepaalde aanrakingen op het juiste moment op de juiste plekjes en door de juiste persoon om iets van opwinding te gaan voelen.
Alles draait hier om het libido, ofwel de seksdrift.
Ik heb hier al eerder over geschreven.
Het libido is grotendeels genetisch bepaald en verder gevormd door sociale omstandigheden en belevenissen vanaf de seksueel actieve periode.
Mensen kunnen met (verstandelijke) wilskracht het besluit nemen niets met seks te maken te willen hebben. Want “het staat in de Bijbel”, “mijn moeder heeft het me geleerd” of “ik wil het gewoon niet”. Vele redenen die iemand kunnen doen besluiten seksloos te blijven.
Ook een moeilijke geaardheid of probleem met misbruik kunnen hier toe leiden.
Als het lichamelijk aangeboren libido echter toch vrij hoog is, dan is het voor veel mensen moeilijk om nooit in verleidingen te komen.
Zo kan een liefhebber van chocolade nog zo sterk zijn en zich voornemen nooit meer die verleidelijke dikmaker te eten: als er een heerlijk stuk chocolade wordt aangeboden dan kan de verleiding echt een keer zo sterk worden dat die bezwijkt.
Dit geldt evengoed voor seks.
Daarom zijn er dus die misstanden soms in kerken, zorginstellingen, sportclubs en andere gelegenheden waarin de opgewonden mens toch wel eens te grote verleidingen aangeboden krijgt…
Nu is seks maatschappelijk (en dus wettelijk) gezien niet iets waartoe je een ander mag dwingen, hoe groot je opwinding ook is en vrijwel de meeste mensen kunnen dit beheersen door er alleen aan te denken of om erover te fantaseren.
Maar sommigen zijn zwak en hierdoor bestaan er dus excessen.
Ik beweer echter dat er vele nooit besproken momenten van seksuele opwinding bestaan bij heel veel mensen. Die geheim (moeten) blijven omdat vele andere mensen die niet kunnen begrijpen en dan meteen diegenen veroordelen voor hun (slechte, zondige, ‘zieke’) gedachten.
En dit is het grootste misverstand wat er bij de meeste mensen bestaat.

Dit misverstand en de hierdoor ontstane vooroordelen hebben de maatschappij volledig in zijn greep als het om interpretatie van de seksuele beleving gaat.
En hiermee heb ik persoonlijk dus ook te maken!
En ik weet ook dat ik hierin niet alleen sta.
Daarom wil ik er nu – na mijn hele leven ermee te hebben geworsteld – een plek voor geven door er anderen (lotgenoten) mee te helpen maar ook door er anderen (ongelovigen) mee te proberen te overtuigen dat ze het te vaak mis hebben. En hierdoor onschuldige medemensen onterecht veroordelen voor excessen die ze nooit hebben gepleegd en ook nooit zullen doen.

Natuurlijk kan ik nu heel concreet worden maar de meeste lezers zullen wel aanvoelen waarover ik het heb.
Maar toch wil ik nu (voor het eerst op deze site) wat meer openheid geven om het uit te leggen.
Hoewel ik dit in het vorige artikel ‘Gezonde seks: wat is dat?’ dus eigenlijk al heb gedaan.
Maar daarin had ik nog niet verteld dat ik zelf dus vanaf mijn 11e jaar met pornografie in aanraking ben gekomen en dit daarna bijna 20 jaar heb geconsumeerd.
Vrijwel alle soorten porno heb ik wel gezien.
Van ‘straight’ tot ‘bizar’, van ‘kinderporno’ tot ‘seks met dieren’.
Want in die tijd was dit in Nederland gewoon allemaal legaal te koop.
Mijn persoonlijke referentiekader is daardoor gigantisch breed geworden.
Met een al aanwezig libido, was het voor mij dus niet zo moeilijk om opgewonden te kunnen raken van het kijken naar (voor velen) bizarre vormen van porno.
In de loop der jaren zijn de wetten dan wel degelijk aangepast natuurlijk omdat er in gevallen van seks met kinderen en dieren vrijwel altijd sprake is van misbruik.
Er zijn overigens landen waar seks met dieren nog gewoon toegestaan is…
Maar met kinderen is dat wereldwijd nu gelukkig wel goed geregeld.
Toen ik echter begon met het (snellere) internet was dit nog niet zo goed geregeld en zo kon het zijn dat ik alles nog simpelweg kon downloaden en opslaan op mijn computer.
Rond het jaar 2000 was ik een website begonnen om (toen al) over seks te schrijven; de vele (bizarre) vormen van belevingen en de inherente gevaren. Als een soort van waarschuwing dus maar ook om begrip te kweken dat er nu eenmaal mensen zijn met een bepaalde geaardheid en andere beleving dan gemiddeld geaccepteerd werd.
Mijn artikel toen over seks met kinderen werd uiteraard gevonden, gerapporteerd en ik ben daarvoor aangehouden in 2003.
Mijn goede intenties en naïeve gedrag ten spijt (ik was niet op de hoogte van de gewijzigde wetgeving in die tijd) werden niet geloofd en geaccepteerd en ik ben veroordeeld.
Dit heeft me mijn eerste trauma en depressie opgeleverd.
Maar uiteraard had ik mijn lesje wel geleerd. Keihard.
Hoewel ik me daarna door gezin en werk niet meer geroepen voelde om nog verder met seksualiteit bezig te zijn, is dit weer naar boven gekomen toen ik enkele jaren geleden weer alleen kwam te staan en (opnieuw) vocht tegen depressies.
Mijn ‘beste vriendjes’ (drank en porno) lagen natuurlijk meteen weer op de loer om me te verleiden.
Je kunt dit dan ook echt wel als verslavingen beschouwen.
Die ik dus een plek wil geven in mijn leven door erover te schrijven en – als het kan – te praten.
Voor alcoholisten, drugsverslaafden, mensen met psychische aandoeningen en andere onhebbelijkheden zijn er tegenwoordig aardig wat mogelijkheden. Van de GGZ tot praatgroepen; als je wil dan kan je bij veel organisaties terecht.
Maar seksualiteit blijft een taboe.
Daar durft bijna niemand over te praten vanwege de angst toch niet begrepen te worden en mogelijk zelfs publiekelijk te worden veroordeeld waardoor de rest van het leven ondraaglijk wordt. Ook al heeft de persoon in kwestie nooit iets gedaan wat grensoverschrijdend is.
En dit nu… heeft mij opnieuw getroffen door die ‘domme, impulsieve’ actie om een groepje meiden te fotograferen die een keer langs liepen hier op straat.
Ik heb daar dus al een keer over geschreven in een ‘Restflits’.
En ook dat ik zelf de politie had gebeld omdat ik vreesde voor escalatie als die meiden misschien wel actie zouden ondernemen naar ouders of zo.
Mijn eerlijkheid heeft me weer genekt want hierdoor dus heeft de politie het verband gelegd met mijn veroordeling in 2003.
En denken ze wederom dat ik (gericht) op zoek ben naar kinderporno.
Wat ik nooit bewust en gericht heb gedaan; ook niet in 2000!
Maar met dezelfde oogkleppen op en met hetzelfde beperkte referentiekader bestaat er voor hen maar één waarheid: zoeken naar en het bezitten van kinderporno is een zwaar misdrijf en nu lig ik weer onder het vergrootglas.

Vooropgesteld: ik ben nooit in mijn hele leven (gericht) op zoek geweest naar kinderporno!
Door mijn (te) brede referentiekader kan ik het zien en raak ik niet geschokt.
En ja… mits er geen zichtbare dwang te zien was, kon ik er ook zelfs opgewonden van raken.
Maar dat kon en kan ik van het zien van alle vrouwen…
Mijn geaardheid is dus 100% hetero. Niet pedo.
Maar bij de meeste mensen zijn de deuren allang dichtgeslagen want dit is in hun optiek ziek en (levens) gevaarlijk.
Terwijl ik het niet in m’n hoofd zou halen om welk mens dan ook ongewild seksueel te intimideren of zelfs aan te raken! Dit soort dingen komen niet in me op!
Maar dit soort dingen maken het open en eerlijk over de verschillen in seksuele beleving praten dus wel moeilijk en helaas vaak zelfs onmogelijk.

Missie

De openheid die ik nu wel heb gegeven is de start van mijn nieuwe missie.
Zoals ik net al zei:
– begrip tonen voor mensen met een lastige of zelfs problematische seksuele beleving
– voorlichting geven aan andersdenkenden om vooroordelen aan te pakken

Ik vrees dat het laatste een zware klus wordt.
In een tijd dat alleen al het openlijk kijken naar een paar mooie borsten en billen als intimiderend en ongewenst wordt beschouwd, zal het onbespreekbaar blijven dat er mensen zijn die opgewonden kunnen raken van (het kijken naar) minderjarigen.
Dat het niet alleen de pedofielen zijn die dit doen maar dat er vele volwassenen met een hoog libido en breed referentiekader rondlopen die dit ook kunnen doen.
Mensen die geen vlieg kwaad doen.
Na al die jaren van (zelf-) onderzoek omdat ik na die traumatische periode echt benieuwd was of ik wel normaal was en of ik ‘alleen in de wereld’ stond.
Niet dus. Absoluut niet.
Daarom dus deze nieuwe openheid en eerlijkheid, waarbij enig grensoverschrijdend gedrag niet zal vallen te bespeuren. In dat opzicht is iedereen dus welkom (ook de politie van mijn part) om met me te praten. Mijn ‘boek’ ligt open en is voor iedereen ter ‘inzage’ beschikbaar.
En als luisterend oor voor lotgenoten ben ik dat uiteraard ook.
Dan blijft alles uiteraard tussen ons en ik zal nooit en te nimmer over anderen praten met derden.

Seks in de maatschappij

Het bovenstaande stuk is achteraf veel langer geworden dan ik me in eerste instantie had voorgesteld. Maar al schrijvende voelde ik dat ik zo ver moest gaan.
Om natuurlijk ook beter te laten begrijpen waarom ik bepaalde meningen heb.
Waarom ik de dingen zie zoals alleen ik ze kan zien maar zoals ook sommige anderen ze kunnen zien!
Ik vertel hier dus geen sprookjes.
Het komt allemaal uit eigen ervaringen en die van anderen, zoals ik nu vaak genoeg heb gelezen in ontelbare artikelen in de media.
Een aantal van die artikelen zijn actueel en heb ik in de afgelopen maanden gelezen.
Ik wil er nu enkele uitpikken maar vanwege de lengte van dit artikel zal ik het later vervolgen in Deel 2.

Blote borsten op het strand

Kort geleden las ik een opmerkelijk stukje in de krant over het sterk afgenomen aantal vrouwen wat nog ‘topless’ aan het strand ligt. In deze zomerperiode met ongekend mooi strandweer heel actueel natuurlijk.
Waar het in de 70er jaren juist even steeds ‘normaler’ werd als vrouwen hun topje (tijdelijk) af deden om ook daar bruin te worden, is dat nu een zeldzaamheid.
Daar zijn twee belangrijke redenen voor te noemen.
Allereerst natuurlijk de nieuwe verschillen in cultuur en afkomst.
Tussen vrouwen in ‘boerka’ en vrouwen met blote borsten zit een levensgroot verschil.
Hoewel het de kunst zou moeten zijn om elkaar simpelweg te respecteren, is het moeilijk om rustig in je blote borsten te gaan liggen als je moslimburen je dan een ‘hoer’ vinden.
Maar misschien is het nog wel belangrijker dat een vrouw met blote borsten binnen ‘no-time’ op internet staat.
‘Sexting’ is het nieuwe fenomeen waar veel vrouwen mee te maken krijgen.
Want de mooie nieuwe mobieltjes maken de best denkbare foto’s, die met enkele klikken op WhatsApp, Twitter of andere sociale media verspreid worden.
En dat wil geen vrouw natuurlijk, tenzij ze het zelf leuk vindt om te verspreiden.
En die zijn er ook. Die nog wel veel verder gaan dan blote borsten…
Maar de nieuwe ‘preutsheid’ is dus echt wel een ding van deze tijd.

In dit verband moet je natuurlijk wel direct de conclusie trekken dat blote borsten seksueel zijn.
Of in ieder geval als zodanig worden gezien.
Wat juist de meeste echte feministen hebben proberen te veranderen met al hun acties!
Ook de (beetje) feministen van nu bestrijden deze preutsheid en de seksualisering van blote borsten. Met name schrijfsters Stella Bergsma en Heleen van Royen maken zich zorgen over deze ontwikkelingen. Geen tepel mag meer op internet verschijnen of de sociale waakhonden halen hem weg en blokkeren je account!

Dit is een van de grootste voorbeelden dat er zo verschrikkelijk veel verschil is in de seksuele beleving van mensen.
De een vindt blote borsten normaal en natuurlijk. Moet je niet opgewonden van raken.
De ander geilt er echter op en verzamelt duizenden plaatjes van mooie borsten op z’n computer om zich daar heerlijk op af te trekken…
Om het maar even zwart/wit te zeggen maar het is wel zo!

Als voorstander van acceptatie van het naakte lichaam (in al z’n kleuren en maten) ben ik uiteraard voor blote borsten in het openbaar.
Juist de angst, het (moeten) verhullen en het taboe er (opnieuw) weer omheen maken het seksueel!
Als alle vrouwen bij bepaalde gelegenheden simpel hun blote borsten zouden tonen, dan wordt dit een vanzelfsprekendheid en net zo normaal als een man die in z’n blote bast rondloopt.
De kick die de seksuele opwinding veroorzaakt creëren we dus zelf door het te verbieden.

Seks in de commercie en in de media

Als laatste in Deel 1 van dit artikel wil ik nog opmerken dat er altijd zo wordt gesproken (en vooral geklaagd!) over de seksualisering van de maatschappij.
“Overal zie je tegenwoordig seks en porno! Bah!”
Dan hebben de meesten het over bijvoorbeeld de bekende soap-programma’s zoals ‘Temptation Island’ en meer van die zogenaamde realitysoaps waaraan de mooiste vrouwen deelnemen en waarin regelmatig seks wordt beleefd… Erg ‘realistisch’… 😛
En natuurlijk de ‘eeuwige mooie en sexy vrouwen in de reclame’.
Een merk als ‘Dove’ heeft volgens mij (tijdelijk) een keer campagne gevoerd met ‘vollere’ dames.
Maar over het algemeen zijn alle vrouwen in de reclame supersexy, slank en stralen ze allemaal een soort van ‘seksuele aantrekkingskracht’ uit.
Er bestaan vele websites met afbeeldingen van die sexy modellen en andere ‘celebrities’ en zelfs aparte sites als ze (per ongeluk, of ge-photoshopt) naakt zijn.
‘Sex sells’ is de veel gehoorde slogan.
Maar is dit nieuw?
En is dit alleen in de commercie?

Al voor er überhaupt massamedia bestonden (dus geen krant, zeker geen televisie) werden (meestal) vrouwen al ‘op hun mooist’ vastgelegd en tentoongesteld.
Op schilderijen en in beeldhouwwerken.
Het (naakte) lichaam van de vrouw was altijd al in beeld en aantrekkelijk.
Tot de appel en de slang… Maar dat is een ander verhaal. 😉
Tegenwoordig – met de moderne massamedia – is dit dan uiteraard veel sneller verspreid.
Zelfs wereldwijd. Daar benoemde ik ‘sexting’ al even voor.
Maar dit geldt voor iedereen. Vrijwel elke (mooie) vrouw wordt zo bekeken.
Als meer of minder… sexy. Seksueel dus!
Ook sportvrouwen en presentatrices van serieuze programma’s worden zo bekeken!
Nieuwslezeres Dionne Stax was een keer hoogst verbaasd en geschokt om op Twitter foto’s van haar te zien waarop blijkbaar een kerel zich had afgetrokken… Zogenaamde ‘cumtributes’ zijn dat, voor de ingewijden van de porno…
Maar ziet zij er niet gewoon heel sexy uit? In haar soms heerlijk strakke jurken en redelijk zichtbaar decolleté?
En komen de prachtige billenfoto’s van sportvrouwen, gemaakt door sportfotografen niet toevallig ook snel terecht op die speciale ‘mokkel-sites’?
Schandalig?
Als er geen vraag meer naar zou zijn, dan zou dit snel verdwijnen denk ik…

Toevallig zo gefotografeerd?

Er wordt nu eenmaal op een seksuele manier naar vrouwen gekeken.
Dat is van alle tijden.
Met de komst van de wereldwijde massamedia is dit echter proportioneel gegroeid als fenomeen.
En dan opeens gaan (bepaalde) vrouwen klagen dat dit niet past.
Daarom zijn kortgeleden ook de ‘pitspoezen’ in de Formule 1 afgeschaft en ook de ‘walk-on girls’ in de Darts-sport bestaan niet meer.
Vrouwen mogen niet seksueel bekeken worden. Bah! Die ‘viezeriken’ moeten allemaal een heropvoeding krijgen.
Nou…
Ik durf te beweren dat dan meer dan de helft van de mannelijke wereldbevolking dan wel naar een opvoedingsgesticht gestuurd kan worden vrees ik…

Kijken naar (mooie) vrouwen is een natuurlijk fenomeen.
Het is juist tegennatuurlijk en dus ongezond om dit te willen afschaffen!

In het volgende artikel over dit onderwerp (Deel 2) ga ik hier dieper op in en zal ik ook voorbeelden geven van de seksuele aantrekkingskracht van jongere vrouwen (vanaf de tienerleeftijd).

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Persoonlijk, Seksualiteit | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen