Citaat van de dag

“Hoeveel zorgen raak je kwijt
wanneer je beslist niet meer iets maar iemand te willen zijn.”

– Sarah Ban Breathnach

Advertenties
Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de maand

“Wie de massa volgt, komt niet verder dan de massa.
Wie zijn eigen weg volgt, komt op plaatsen waar nog nooit iemand is geweest.”
– Albert Einstein

Geplaatst in Citaten | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Welkom bij De Rest van het Avontuur!

Het leven vanuit het perspectief van een Restant.
Laverend tussen goed en kwaad, mooi en lelijk en alles wat het leven daar tussenin mogelijk maakt! De Rest!
Volg het Avontuur!
Altijd op zoek naar die ene echte Fata Morgana! Smile

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Heel Holland kakt!

Ik haat reclame!
Ja, daarmee breek ik graag de deur vandaag open.
Al vele jaren heb ik een afschuwelijke hekel aan reclame!
Misschien wel mijn hele leven al!
Waarom?
Nou dat lijkt me logisch!
Omdat alle reclame gebaseerd is op goedkope technieken om mensen te verleiden.
Te verleiden om iets te gaan doen of te gaan kopen.
Primair gericht op het consumptiegedrag van de massa.

“Koop Product X want het is beter!”
“Koop Product Y want het is NOG beter!”
“Koop Product Z want Zonder dat kan je niet normaal leven!”

De ene reclame overtreft de andere in onzinnige informatie.
Die ook nog eens vrijwel altijd niet klopt en waardoor mensen dus vrijwel altijd bedrogen worden.
Ze DENKEN alleen maar dat een product beter, lekkerder, goedkoper of duurzamer is…
Omdat de reclame ze dat wijs maakt!
Maar reclame is alleen maar gebaseerd op het simpele verwerkingsgedrag van simpele mensen. Ze proberen het niet eerst zelf, proeven het verschil niet of testen niet op hun eigen manier wat ze van het product vinden.
Nee, ze geloven de reclame op hun woord en denken dat het zo goed is…
Reclame is sterker dan God.
Dan welke God ook!

Daarom HAAT ik reclame!

Als ik een winkel binnen stap, dan kijk ik graag uit mijn eigen ogen.
Niet uit de vooraf geconditioneerde en al onder invloed zijnde ogen.
Ik kies een appel op soort en versheid.
Niet omdat de reclame had gezegd dat deze appel zo lekker, zoet en vers is!
Dat zie en merk ik zelf wel!
En soms valt dat mee en soms valt dat tegen.
Dan probeer ik de volgende keer een andere appel.
Maar daar gaat geen reclame mij toe verplichten!

Toch heb ik geen NEE-NEE sticker op mijn brievenbus.
Want ondanks dat ik reclame haat…
Ik wil wel graag op tijd lezen dat mijn favoriete artikelen in de aanbieding zijn!
Want ik moet met een uitkering op de centjes letten en als mijn nodige product net die week in een aantrekkelijke aanbieding is, dan kan ik dat op tijd gaan kopen voordat de rest van de massa dat doet.
Anders is het al weer op voordat ik het wist…
Dat is toch zonde van mijn geld?

Eén bepaalde reclame houd ik dus altijd in de gaten.
Want ik heb het product gewoon dagelijks nodig.
Er gaat geen dag voorbij of ik gebruik het.
Smaken verschillen misschien, maar dit verandert bij mij nooit.
Soms wil ik van bepaalde producten wel eens iets anders omdat het me verveelt.
Dan heb ik er een poos genoeg van.
Maar dit product…
Dagelijkse kost en altijd het beste!

Waarom ziet iedereen dit niet in?
En stopt die domme massa nu eens met hun wekelijkse zoektochten naar mooier, beter, lekkerder, efficiënter, goedkoper of misschien juist duurder…?
Waarom trekt die massa nu eens niet de enige juiste conclusie?

STOP MET ZOEKEN!
Stop met het achterna lopen van je onderbuikgevoel!
Dat het mooier, beter, lekkerder en anders zou kunnen.
Dat is namelijk niet zo!

HEEL HOLLAND KAKT!

Daar kan niemand iets aan veranderen.
De reclame ook niet.

En ja, daarom wacht ik dus elke maand weer op mijn enige favoriete reclame…
Ik wil niemand beïnvloeden maar het is zowel prijstechnisch als kwalitatief wel een van de beste soorten WC-papier. 😉

Kak en lach voorzichtig vandaag.

(Deze blog is echt niet cynisch bedoeld richting een toevallig bijna gelijknamig TV programma waarin mensen taarten bakken… Hoe kom je daarbij?)

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Seksueel geweld, mensen die dood gaan en verder leven…

Owee…
BAM!
Er zijn de laatste uren en dagen nogal wat hamers op mijn hoofd geknald.
Thor zou er jaloers op zijn…
Maar ik…?
Moet die knallen maar weer zien te verwerken.
En ik verklap je bij voorbaat: de drank helpt hier echt niet!

Dit was even een samenvatting van hoe ik momenteel voel.
En echt… Dit had ik gisteren niet verwacht.
Want ze gaven voor vandaag ongelooflijk mooi nazomer weer op en ik had mezelf allerlei ideeën ingeprent!
In ieder geval de tuin in, hoewel alles al goed was opgeruimd en ‘winterklaar’ gemaakt, kan ik nog best wat meer glad maken.
En met de nieuwe kunststof grashark van de Lidl wilde ik eigenlijk meteen uitproberen hoe ik alle onkruid nu nog makkelijker kon oppakken en in de container gooien.
Het ding staat nog altijd te wachten…
Want ik heb er geen zin meer in.

Jawel! Ik ben wel degelijk buiten geweest!
Heerlijk weer in t-shirt op de fiets, langs glasbak (2 zakken vol met lege whisky flessen…) en daarna naar de ‘buurt-Jumbo’ voor wat snacks en ander eten!
Maar ik ben toch weer blij dat ik thuis ben.
Het boeide me net zo veel als het zielige meisje achter de kassa, wat me begripvol toelachte nadat ze me “Prettig weekend” wenste en ik zei:
“Ja jij ook, wat er nog van over is…”
Ik probeerde haar nog een hart onder de riem te steken dat ik een zoon heb, die blij was hier vanaf te zijn… Maar ja, je moet wat he…
Ze knikte schaapachtig glimlachend…
Auw! Een snaar geraakt.
Tja… Het leven.

En het leven is niet iedereen langdurig gegund.
Vanmorgen kreeg ik de klap van het bericht dat een voor mij bekende Dordtse journalist was overleden: Piet de Meer.
Op 62 jarige leeftijd is hij uiteindelijk overleden aan de gevolgen van een agressieve vorm van huidkanker.
Dat is in ieder geval wat ik er vanuit de plaatselijke media van heb begrepen.
Hij heeft vele behandelingen doorstaan en in de tussentijd bleef hij in ieder geval via de sociale media actief door steeds plaatsgenoten centraal te zetten in zijn rubriek ‘Dordtenaar van de week’.
In 2016 werd hij nog uitgeroepen tot ‘Dordtenaar van het jaar.’
Maar ergens… al heel veel maanden geleden… voelde ik het al aankomen.
Na de openbaring van zijn ziekte, waardoor hij zijn directe actieve werk in de Dordtse kranten (voornamelijk ‘Stem van Dordt’) moest neerleggen, kwam zijn al eerder bekende relatie met de Russische Elizaveta steeds meer in beeld.
Ik vond dat geweldig voor hem!
En toen las ik dat hij ging trouwen!
Dat is ook gebeurd, tijdens zijn zware behandelingen.
Ik voelde het toen echt aankomen.
Hij gaat dood.
En dit huwelijk is voor zijn lieve vriendin een garantie voor verblijf als hij er straks niet meer is.
Dit klinkt koud en afstandelijk…
Maar dat bedoel ik absoluut niet!
Want zoiets heb ik ook meegemaakt.
Want ook ik ben getrouwd met mijn (ex-) partner om voor haar een soort van zekerheid te creëren. Hoewel ik toen niet dacht aan mijn dood of zoiets…
Alleen een soort van garantie dat ze hier altijd zou kunnen blijven.
Maar ook om de kinderen (die we wilden) een zekere basis te geven.
Piet en Elizaveta hadden zover ik weet geen kinderen, maar haar verblijfstatus zal geen probleem opleveren, neem ik aan.
Hij wist het toen al…
En dat zag ik aankomen, al voor hij trouwde.

Wat had ik met Piet?
Helemaal niks!
Hij was geen vriend en zelfs niet een goede kennis.
Ik heb hem slechts een handjevol keren mogen ontmoeten en spreken.
Toen ik als tiener 7e werd na een d.j.-wedstrijd mocht ik bij hem thuis komen om mijn ‘trofee’ op te halen… Het was in mijn gevoel desastreus afgelopen maar hij nam mij wel serieus!
Later solliciteerde ik nog een keer om parttime journalist te worden bij de ‘Dordtenaar’, waar hij toen (hoofd?)redacteur was.
Toen dat later op ging in het ‘AD (Algemeen Dagblad) de Dordtenaar’, ging hij verder als hoofdredacteur van de ‘Stem van Dordt’. Een gratis weekkrant.
Maar tijdens dat sollicitatiegesprek sprak ik met Piet en gaf hij me goede tips.
Ik deed het verder niet (want had ook ander werk waarvan ik dacht dat dit belangrijker was…) maar ben het gesprek nooit vergeten.
Daarna zag ik hem mondjesmaat nog wel eens in Winkelcentrum Sterrenburg, vlakbij waar ik woon.

Dit was vandaag voor mij de ‘genadeklap’ en ik heb daarna besloten om me maar even nergens meer druk om te maken.

Eerder nog was ik van plan om eindelijk eens een flink artikel te gaan schrijven over al die berichten in het nieuws over ‘Seksueel geweld’.
De ene na de andere gast blijkt jarenlang meisjes (soms kinderen) en vrouwen te hebben aangerand, verkracht of op andere wijze seksueel te hebben mishandeld!
Wereldwijd!
Van beroemde machtige regisseurs in de VS tot simpele leraren of sportdocenten in Nederland. Maar je leest vrijwel wekelijks wel weer iets nieuws!
Uiteraard was de ‘Anne Faber story’ voor Nederland de laatste weken het meest in het nieuws.
Ik heb daar op Facebook al iets over gezegd…
Kan dat nu even niet stoppen?
Hallo! Er verdwijnen DAGELIJKS mensen en er worden dagelijks mensen vermoord en verkracht… Daar kan je dan wel dagelijks drievoudig zo veel kranten mee vullen!
Maar nee… We pikken een ‘slachtoffer’ en de bevolking reageert braaf geschokt.
Of het mij niks doet?
Natuurlijk wel!
Het is een drama!
Maar zo zijn er altijd drama’s die voor veel mensen gelukkig bespaard blijven.
Voorlopig.
Je weet maar nooit…

Ik weet dat dus nu allemaal…
En kijk links en rechts over mijn schouder…
Staat daar al Magere Hein?
Ik zie niks…
Gewoon doorgaan dan maar weer.

Met het zetten van een punt achter dit artikel.
Ik moet toch ook wat…

Maar… R.I.P. Piet de Meer!

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Persoonlijk | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Doe wat juist voelt in je hart. Kritiek krijg je altijd.”
– Eleanor Roosevelt

Geplaatst in Citaten | Tags: , | 1 reactie

Vrijdag de 13e!

Nou? En?
Is U bijgelovig?
Eerlijk gezegd… Ik niet!
Ik loop alleen nooit onder trappen door, ren weg als ik een zwarte kat zie, klop alle belangrijke uitspraken af op ongeverfd hout en vandaag liggen de zandzakken voor de deur en ga ik straks snel weer naar bed. 😉
Maar dat heeft niks met ‘bijgeloof’ te maken.
Het is het vaststaande geloof dat dingen geen keer nemen.
Wat IS dat IS!
Daar kan geen ‘Godje’, talisman of tovenaar iets aan veranderen.
Mijn lot is mijn lot.
Daar moet je niks voor geloven.
Het gaat gewoon om feiten.
Uiteraard was mijn regeltje hierboven over de dingen die ik vermijd daarom ook redelijk cynisch bedoeld.
Vrijdag de 13e betekent voor mij niets meer dan een dag op de kalender.
Omdat er ‘2017’ bij staat, betekent dit in absoluut opzicht dat ik weer een nieuwe dag mag gaan beleven want deze is nog niet eerder voorbij geweest in mijn leventje…

Over dat ‘cynisch’ gesproken…
Trouwe lezers van mijn blogartikelen (die minstens één keer per jaar wel eens even langskomen…) weten dat ik redelijk cynisch schrijf.
Het is een stijl die ik ook al mijn hele leven hanteer en waardoor ik ook aardig wat tegenstanders heb opgebouwd.
Van de directeur van mijn middelbare school (die mijn stukje in de schoolkrant als ‘riooljournalistiek’ zag) tot ‘vrienden’ in de sociale media, die ondanks hun geveinsde niveau niet tussen de regels door kunnen lezen.
Gelukkig maak ik me daar al jaren niet meer zo druk om, hoewel er wel eens van die harde beschuldigingen langskomen die ik zou willen verdedigen.
Dat is dan altijd onmogelijk want de ‘pennenmoord’ was definitief en onomkeerbaar.
That’s life… My life.
En dat weet ik al een poosje.
Maar toch moet me even iets van het hart over enkele keren dat ik ‘Jan Rot’ – weet je wel, die artiest die woensdagavond te gast was in Kunstmin Live – zijn naam mogelijk wat ‘ijdel’ heb misbruikt.
Het ‘Rot’ hier en ‘Rot’ daar was niet van de lucht.
Misschien hebben sommigen een idee gekregen dat ik hem in mijn artikel van gisteren een ‘Rottrap’ heb nagegeven.
Zelfs op Facebook heb ik het een ‘Rotavond’ genoemd!
Laat ik er dan bij vermelden dat Jan Rot zelf het daarmee eens was!
Het was echt een ‘Rotavond’. 😉
En wat betreft ‘Kunstmin Live’ een goede ‘AFtrap’ van het nieuwe seizoen!
Hoewel zijn algehele activiteiten weinig cynisch zijn te noemen, is in het leven omgaan met een gezonde dosis cynisme Jan Rot ook geheel niet vreemd.
Zijn naam leent zich daar dan ook uitermate goed voor!
“Sex & Drugs & Rot & Roll” wordt dan ook niet voor niets de titel van zijn nieuwe theatertour en de ‘Rotavonden’ in Carré gaan ook gewoon door…
Wat recensenten ook kunnen beweren…
Hij neemt zichzelf na bijna 40 jaar artiestencarrière nog altijd niet serieus en dat is wat mij betreft mede te danken aan zijn geweldige gevoel van cynisme.
Op zijn manier.
Als hij zichzelf wel altijd serieus had genomen, zat hij nu misschien ook wel aan de drank en drugs zoals veel van zijn (soms al overleden) idolen.

Mijn cynisme is echter van een heel andere orde en zeker niet altijd serieus te noemen.
Want hoe serieus kan ‘De Rest’ zijn…
Als die ‘Rest’ niet eens in zichzelf kan geloven omdat die niet weet waarin hij moet geloven? Dan word je ‘cynisme in levende lijve’.
Dat droop er vroeger bij mij wel eens vanaf (vooral in mijn geschreven teksten) en dat houdt me nu gek genoeg wel op de been.
Want ondanks het geweldige citaat wat ik vandaag op de site heb geplaatst:
“Als je denkt dat je ergens vast in gelooft, verzint het leven wel iets om dat te testen.”

Nou… genoeg getest denk dan ik wel eens.
Helaas…
Ik geloof nergens meer in.
En eigenlijk bestaat mijn hele leven uit die ene vraag:
“Waarin moet ik nu eigenlijk geloven?”
Echte passies heb ik niet meer…
De radio?
Kom op zeg…
Ondanks bijna 40 jaar radioactiviteit (met plezier!) ben ik daar nooit echt goed in geweest.
Ik kan een beetje ‘lullen’… Maar dat kunnen er zo veel.
Ik kan een beetje ‘schrijven’. Maar dat doen er al te veel.
In de Wijde Woestijn van de Woelige multimedia blijft mijn zandkorreltje liggen waar die ligt. Dat is een feit.

Wel blijft daarom mijn ‘Avontuur’ overeind!
Nog altijd zoekende.
Naar mijn passie…
Naar mijn doel.
Misschien is dat gewoon mijn doel.
Blijven zoeken…
En als ik het gevonden heb?
Dan ben ik hier klaar!

Fijne vrijdag de 13e allemaal! 🙂

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Persoonlijk | Tags: , , | 4 reacties

Citaat van de dag

“Als je denkt dat je ergens vast in gelooft, verzint het leven wel iets om dat te testen.”
– Agnes Advocaat

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Doe wat je moet doen en de kracht volgt vanzelf.”
– Ralph Waldo Emerson

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Geslaagde Rottrap nieuwe seizoen Kunstmin Live 2017

Baf!
Meteen een Rottrap uitdelen?
Jazeker wel!
Maar ik neem aan dat iedereen zal beseffen dat ik dit positief bedoel. 😉

Natuurlijk heb ik het over het evenement van gisterenavond:
Kunstmin Live met Jan Rot op 11 oktober 2017.
Eerder had ik al geschreven in mijn laatste blogartikel dat ik hier heel erg naar uitkeek en ook de laatste dagen op Facebook heb ik dit wel aangekaart.
Dat ik hier überhaupt aanwezig was, is voor mij echter al een mijlpaal op zich!
Dit artikel zal zich daarom niet alleen beperken tot de avond inhoudelijk maar ik zal het moeten aanvullen met wat persoonlijke zaken.

Ik heb ‘m echt nog ‘geknepen’ de laatste dagen, of ik wel zou kunnen en… durven gaan.
Ik ben echt niet op m’n bekkie gevallen en kan me redelijk natuurlijk bewegen in ‘vreemd’ gezelschap maar dit voelde toch echt anders.
Toen het evenement begin september officieel werd aangekondigd, bedacht ik me geen moment. Ik bestelde meteen een kaartje!
Allereerst omdat ik ‘Kunstmin Live’ nu wel eens mee wilde maken.
Ik volg mijn ‘favoriete Dordtse AD-columnist’ Kees Thies nu al een poosje, voornamelijk via Facebook, en het leek me een leuk evenement maar mogelijk ook eindelijk eens een gelegenheid mezelf te laten zien en dat ik niet alleen maar vanonder een steen mijn stukjes schrijf…
Het hele afgelopen jaar heb ik best wel lopen tobben met mezelf en iedere regelmatige lezer van deze blog weet dat dit niet van een leien dakje ging.
Al dan niet veroorzaakt door gezondheidsperikelen waar ik wel of niet zelf invloed op had.
Maar toen ik eind augustus in een fase zat dat ik dacht “Nu of nooit!” voelde ik me weer in de lift omhoog zitten.
Deze avond kwam precies op mijn pad op het moment dat het heel goed ging.
Tot ik een paar weken geleden toch weer in een dip terecht kwam en de lift langzaam weer omlaag begon te bewegen…
Najaarsdip en mede daardoor een mentale terugval.
Shit!
Zo voelde ik dat best wel en zo dacht ik er gisteren ook over toen ik nadacht of ik wel zou gaan.
Want dan komen bij mij altijd weer die ‘leeuwen en beren’ op de weg…
Die er vaak helemaal niet zijn maar die ik wel degelijk ervaar.

Vanwege mijn aandoening aan mijn benen, kan ik helaas niet zo makkelijk wat grotere afstanden lopen.
Alleen het bereiken van Kunstmin zag ik dus al als een probleem…
Het is misschien maar 20 minuten fietsen maar dan moet het geen takkeweer zijn…
Daarnaast kan ik me werkelijk niet herinneren wanneer ik voor het laatst ergens ‘s-avonds heen ben geweest! In m’n eentje!
Jaren geleden. Dat is wel zeker.
Ik ben altijd al een ochtendmens geweest en een bezoek aan iemand of zelfs evenement in de avonduren leek me op zich al erg zwaar.
Als je dan ook nog enigszins al begint in te storten door wat drankgebruik…
De auto was dus geen optie maar de afstand lopen vanaf de geadviseerde parkeerplaats zou wat te groot zijn geweest. Hoewel de parkeerplaats bij Kunstmin nog niet vol was, toen ik daar kwam. Dit was toch meer een evenement op ‘kleinere’ schaal.
Maar goed, slim om met de auto te gaan leek het me niet.
Fietsen dus!
Gelukkig was het droog en de matige wind goed te doorstaan met de e-bike.
Maar ik weet nog steeds niet hoe de koplamp van deze fiets aan gaat, want die heb ik dus nog nooit in het donker gebruikt.
‘Angst en beven’…
Maar ik heb het gehaald.
En ik ben ook nog heelhuids thuis gekomen, zo tegen 23.30 uur.
Alleen dit al was voor mij een kleine overwinning!

Dan de avond.
Eigenlijk zoals verwacht… Een Rotavond.
Maar dat is dus positief he!
Jan Rot is gewoonweg een artiest apart.
Geen zanger, geen muzikant, geen liedjesschrijver, geen theaterman, geen showman, geen aantrekkelijke man (voor de vrouwtjes… 😉 )… Hij is gewoon alles!
En wat op mij altijd al gevoelsmatig overkwam (vraag niet hoe… ik had hem nog nooit eerder live gezien!): een geweldig mens! Een ‘mensenmens’.
Iemand waar ik respect voor kan hebben.
En dat had ik gisterenavond ook!

Kunstmin Live is eigenlijk een soort van ‘Zomergasten’ waarin elke maand een gast centraal staat. Maar behalve dat het duo Kees Thies en Marjolein Meijers de gast ondervragen over zijn of haar carrière en andere bezigheden, is er ook heel veel muziek.
Ondermeer van de ‘Kunstmin Live Band’ maar ook film- en muziekfragmenten.
En als dit van pas komt zingt de gast zelf ook een paar keer en zijn er nog gast-optredens.
Een heel dynamische avond dus, die niet snel verveelt.
Mits de gast en de onderwerpen je boeien natuurlijk.
Nou, daar had Jan Rot bij mij geen moeite mee.
Hoewel ik hem technisch gezien alleen maar kende uit de tijd waarin hij enkele hits had als zanger, eind 70er, begin 80er jaren.
Hij nam ook aan dat de meeste mensen in het publiek zijn ‘hits’ nauwelijks zouden kennen omdat die allemaal onder de 40 waren…
(Haha! De meeste mensen waren allemaal duidelijk 50+ dus…)
Eigenlijk waren de meesten daar niet zo op de hoogte van zijn recente theatershows!
Jan Rot is een vakman op breed gebied en als zodanig betrokken geweest met heel veel bekende Nederlandse artiesten, zoals Herman Brood, Boudewijn de Groot, Bill van Dijk en vele vele anderen.
Hij vertaalde (of beter: hertaalde) vele buitenlandse songs of maakte zijn eigen interpretaties op klassieke muziek zoals de Matthäus-Passion.
Het zou te ver voeren om hier alles waarover is gesproken hier te herhalen…
Lees de info maar op de gelinkte Wiki-site of op zijn eigen site: https://www.janrot.nl/

Kippenvel bezorgde wel de live gezongen bekroonde song “Stel dat het zou kunnen” en de speciaal vanwege de moord op Theo van Gogh ‘hertaalde’ song van Don McLean (‘Vincent’) nu ‘Theo’ genoemd.

Jan is een vakman van grote klasse en ondanks dat hij in december ‘al weer’ 60 wordt, ziet hij zich de komende 20 jaar nog wel even doorgaan met zijn passies.
En dat hij vol passie zit, dat heeft hij voor mij wel bewezen!

Ook de onderstaande song kwam nog in beeld voorbij en ook deze vind ik van geweldige klasse!
Leuk om dit lange Rotartikel mee af te sluiten. 😉

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Persoonlijk | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Of er is een weg.
Of ik vind een weg.
Of ik maak een weg.”
– Tekst de Vlinderbrug bij Lichtenvoorde

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Bad moon rising!

Wow!
Wat kunnen toevalligheden (?) altijd op z’n plaats vallen.
Zoals ik gisteren en eergisteren al zei:
“These days…”
Laat het gisteren nu VOLLE maan zijn geweest!
Een paar jaar geleden hield ik dat nog bij omdat ik dacht dat met name mijn slapen dan slechter ging.
De laatste tijd slaap ik goed of slecht… Random.
Naar mijn idee zonder enige verbinding met ‘volle maan’.
Maar gisteren las ik op Facebook iemand zeggen:
“Volle maan! En ik heb niet eens ruzie gehad!”
Nou ik dus wel en ik vrees dat alle kwartjes weer vallen…

Najaarsdepressie, een sinds 1 oktober thuis ‘zittende’ zoon, een nieuwe strijd met uitkeringsverstrekkers (in de zin van: ‘Hoe ga ik dat volhouden?’) en mijn hernieuwde strijd tegen de fles…

Over die kwartjes…
Mede dankzij het oppakken van mijn oude gewoonte, heb ik gisteren weer eens een soort van ‘knallende’ ruzie gehad met mijn zoon.
Niet verrassend eigenlijk…
Het kwam gewoon gisteren tot een uitbarsting.
Want hij ergert zich dan aan mij en ik aan hem.
Waarna we elkaar niet te lijf gaan maar waarbij ik de volumeknop van mijn PC wel weer wist te vinden…
Uiteraard als olie op het vuur.
In ieder geval was het voldoende aanleiding voor mijn zoon om de beslissing te nemen hier te vertrekken.
Als zijn moeder ziek is van de psychose en ik last heb van mijn persoonlijke verslaving dan wil hij daar het liefst zo ver mogelijk uit de buurt blijven.
Om erger te voorkomen.
Vandaag is hij dus verhuisd naar zijn zus.
Ik ben benieuwd hoe lang dit gaat werken…
Maar anders gaat ie gewoon op straat wonen…
Zo zegt ie. 😛

Uiteraard begrijp ik een en ander wel.
Toen ik ongeveer 6 weken geleden aangaf (weer eens) gestopt te zijn met sterke drank, gaf hij al aan: “Nu of nooit.”
Ofwel: als het nu weer niet lukt dan stopt hij ermee me te blijven accepteren op mijn manier. Daar heeft hij last van en dat wil hij nu definitief voorkomen.
Nogmaals: begrijpelijk.

Belangrijk voor mij is nu: wat ga ik doen.
Blijven terugvallen en geen hoop in enige toekomst zien?
Zo voelt dit niet bij mij…
Hoewel ik inderdaad weer een dip heb en het ‘vocht’ gebruik om mijn gevoelens te beteugelen, weet ik dat dit niet te lang mag duren.
Dan word ik weer doodziek en wie weet wel eens een keer fataal…
Hoewel ik mezelf steeds maar weer wijs maak dat het in ‘gevallen’ nog veel erger kan gaan en er bekende mensen zijn die niet stoppen met een liter per dag, terwijl ik het steevast op die halve liter kan houden; ergens komt die grens steeds dichterbij dat mijn lichaam aangeeft: “Genoeg is genoeg!”
Ook al kom ik voor vreemden nog altijd niet ‘vreemd’ over…
Wie het herkent ziet en… ruikt het!
Dronken word ik nooit meer en ondanks wat de ‘deskundigen’ durven beweren, reageer ik in het verkeer beter dan wanneer ik hypernerveus de straat op ga…
Maar ja, de ‘meter’ zal onfeilbaar zijn.

Nogmaals: wat ga en wat KAN ik nu doen.
Financieel kan ik bijna niets, zeker als ik nu weer te regelmatig bepaald ‘vocht’ in huis ga halen… Alleen DIE ‘stok’ zou al hard genoeg moeten slaan!
Wil ik gezond blijven eten of wil ik alleen nog maar drinken?
Beide kan nu bijna niet meer.
Er moet wel degelijk een breek komen in deze hernieuwde impasse en een pad gevonden worden waarop ik weer door kan lopen.
Met of zonder etalages… 😉

Nu ik weer (even) alleen ben, ga ik de komende dagen maar weer eens bij mezelf te rade.
Mezelf voor m’n hoofd slaan… Of juist niet?
Alles dubbel en dwars van me af schrijven in NOG meer blogartikelen? Of juist niet…
In ieder geval even een soort van time-out en vooruitzicht dat ik komende woensdagavond een ‘Rotavond’ moet gaan beleven vanwege ‘Kunstmin Live’!
Dat zou voor mij wel eens een mijlpaal kunnen zijn.
Daar kijk ik naar uit en daarover zal ik dan na woensdag zeker schrijven!

Geplaatst in Column, Persoonlijk | Tags: , , | 6 reacties