Restflits 26 april 2018

Vandaag in de Restflits:
– Niet te Flitsen!
– Vivenz 13
– Dotan en de trollen
– Wat nog Rest

Niet te Flitsen!

En het was weer even stil in de blog.
Weer een ‘writer’s block’?
Nou, eigenlijk niet zo. Ik heb al weer dagen wat ideetjes liggen om wat over te schrijven.
Ik weet ook best wat ik zou kunnen schrijven.
Maar… ik had er gewoon geen zin in.
Dit keer even niet.
Ik was ook weer even druk bezig in m’n hoofd met andere dingen.
En dan kan ik ‘routinematig’ toch een Restflits of ander artikel uitpersen maar dat vind ik niet leuk en ook niet goed. Zodra het te veel routine wordt, dan gaat ook de kracht eraf.
Dat vind ik tenminste zelf van mijn schrijverijen.
Het komt… wanneer het komt en dan stromen de woorden ook vanzelf.
Als ik me dwing ervoor te gaan zitten, dan kan ik ook best schrijven maar dan ‘leeft’ het veel minder. En dat vind ik niet leuk.
Daarom zal en kan ik ook nooit mijn (betaalde) beroep maken van de schrijverij, zoals bijvoorbeeld de bekende vaste columnisten – die ik wel aankaart in deze blog – wel kunnen.
Vaak wordt het dan toch een ‘verplichtende routine’ en dan gebeurt het in mijn optiek te vaak dat het ook niet bijzonder of leuk meer is.
Voor mij is het schrijven een ‘creatieve uiting’ of een ‘uitlaatklep’ als ik mijn hart even wil luchten. Soort kunstenaars tik dus eigenlijk…

De Restflits van vandaag is toch even een uitzondering op mijn eigen opgelegde regel.
Ik schrijf even omdat het moet omdat voornamelijk de voortgang bij Vivenz nog even wekelijkse routine is en ik beloofd heb om daar steeds over te schrijven.
Met daarnaast dan toch nog even een stukje over een onderwerp wat ik graag kwijt wil.
Wat ik verder in gedachten heb?
Dat is allemaal ‘niet te Flitsen’! Dus dat houd ik lekker voor mezelf. 😉

Vivenz 13

Maandag was de voorlaatste ‘les’ van de training ‘Werken met eigen ervaring’.
Eigenlijk was het de laatste want de volgende keer is voor iedereen de eindpresentatie.
Daar heb ik het de vorige keer al over gehad.
Die volgende en laatste keer is dan pas op 7 mei vanwege de meivakantie die tussendoor komt.
Maar ook dit is eigenlijk wel een reden dat ik even niet al te veel wil schrijven in deze blog!
In mijn hoofd ben ik al druk bezig met die eindpresentatie en het lijkt me verstandig daar de rust en tijd voor te nemen zodra ik daar zin en ruimte voor heb.
Want hoewel ik eerst de gedachte had dat de eindpresentatie vrijwel gelijk zal zijn aan mijn herstelverhaal met alleen een paar kleine aanpassingen, krijg ik nu andere ideeën die ik zou kunnen verwerken.
Maar dat is nog allemaal aan het ‘borrelen’ en ik denk komende week daadwerkelijk te gaan beginnen met schrijven.
Hoe dit allemaal gaat uitpakken lees je dus pas ergens na 7 mei.

Maar die les van maandag dus… Inhoudelijk was die niet zo bijzonder.
Alleen de laatste theorielessen werden snel even doorgenomen en met elkaar besproken. Best aardige punten en niet al te abstract theoretisch dit keer maar verder niet zo spannend om hier te vermelden.
Eigenlijk komt de vraag nu steeds dichterbij:
“Wat ga je er nu mee doen NA de cursus?”
Weer een week later na 7 mei heb ik dan een persoonlijk evaluatiegesprek waarin ik dit met de cursusleidsters ga bespreken.
Tot de laatste lessen was dit voor mij nog altijd een moeilijke vraag.
Want ja… ik ben er uiteraard dus wel aan begonnen omdat ik van mening ben een aantal waardevolle ervaringen in mijn ‘rugzak’ te hebben zitten. Ervaringen die mij hebben kunnen breken… maar ook maken. En met dat laatste denk ik mogelijk ook anderen te kunnen helpen die zich ‘gebroken’ voelen.
Maar ja… hoe pak je dat aan.
De theorie in alle lessen heb ik altijd maar een beetje genomen zo het is.
Sommige mensen gaan er mogelijk beroepsmatig mee verder en voor hen is het dan wel erg belangrijk om die te kennen.
Voor een beroep in de zorg heb je in ieder geval minimaal een MBO-opleiding nodig en ik zie me echt niet meer gaan studeren… Daar heb ik sowieso mijn hele leven al wel moeite mee gehad en in dit stadium is dat voor mij onmogelijk.
En onbetaalbaar want zoiets zou ik vermoedelijk nooit vergoed krijgen.
Maar dan nog denk ik dat op mijn leeftijd nu nog aan zoiets beginnen vrij kansloos is.
Wel zijn er altijd (blijvende) kansen om me als vrijwilliger in te zetten als ‘ervaringswerker’. En dat wordt dan ook meer en meer toegepast in diverse organisaties.
Van sociale (wijk-) teams tot in de officiële GGZ.
En dat schept geen onmogelijke verplichtingen en kan je doen zo veel of zo weinig als je kunt.
Als ik dit met behoud van mijn uitkering gewoon zou kunnen gaan doen zolang ik het kan, dan zou dit naar mijn gevoel ideaal zijn.
Maar dit moet dus allemaal besproken gaan worden, ook later met de Sociale Dienst.

Met deze vragen en gevoelens ga ik dus de laatste weken rond de cursus in en dan blijft de vraag staan: “Deug ik nog wel ergens voor?”
Daarom was het citaat wat ik afgelopen week langs zag komen in Twitter wel erg toepasselijk voor mijn verwarde gedachten.
Een beetje ‘OmDenken’ kan hierin geen kwaad!
Ik heb het vandaag als ‘Citaat van de dag’ geplaatst:

In de (nabije) toekomst zie ik me al staan voor een zaal met probleemmensen.
Ik zeg dan:
“Kijk naar mij! Probeer het in ieder geval anders te doen zoals ik heb gedaan.”
Lachen verzekerd. 😉

Dotan en de trollen

Wie een beetje (muziek-) nieuws volgt in de media moet het toch wel zijn tegengekomen.
De Nederlandse popartiest Dotan is in opspraak geraakt door activiteiten met ‘internettrollen’ om zodoende meer betere recensies en meningen over zijn muziek en optredens te verkrijgen.
Ofwel: Dotan deed zich mogelijk zelf regelmatig voor als iemand anders (bijvoorbeeld als ene N.Atod…) die zijn muziek de hemel in prijst en zijn optreden het beste van deze eeuw vindt.
Dit blijkt ontdekt te zijn door een krant en hoewel hij in eerste instantie er zogenaamd niets van wist, kwam hij daarna toch al snel met een persoonlijke excuusvideo op YouTube. Hij heeft dit inderdaad gedaan en hij heeft er spijt van.

Tja…
Uiteraard gebeurt wat altijd gebeurt na zoiets.
Hele legers van moraalridders vallen over hem heen en hij wordt met man en macht van zijn ‘voetstuk’ geslagen. Want deze nepartiest is het licht in zijn ogen niet meer waard.

Hoezo ‘nepartiest’?
Toen ik hem persoonlijk voor de eerste keer zag bij DWDD (toen ik nog regelmatig keek) kende ik hem voorheen niet. Ik vond (en vind) zijn song ‘Home’ een geweldige song!
Ligt lekker in het gehoor en als je een tekstenfreak bent (ik niet zo geef ik toe) dan gaat het ook nog eens ergens over!
Net als toen ik daar Kovacs voor het eerst hoorde: ik was meteen verkocht.
Ook het hele album ‘7 Layers’ had ik snel gevonden en eigenlijk vind ik het gewoon prima muziek en een prima artiest!
Ik ben hem ook gaan volgen via Twitter en lees regelmatig leuke berichten van zijn eigen (echte) account.
Hij heeft vrij snel niet alleen in Nederland successen behaald maar ook in het buitenland.
Op diverse festivals is hij een graag geziene gast.

Komt dit alleen maar door de inzet van zijn ‘trollenleger’?

Zoals hij het zelf omschreef heeft hij dit gedaan uit een voortdurend aanwezige onzekerheid. Ondanks de successen twijfel hij nog steeds aan zichzelf.
En dat is ook wat ik altijd wel in hem herkende.
Geen pop-macho die weet hoe de wereld in elkaar zit en daarin en daarmee ‘speelt’.
Hij doet wat hij het beste kan: muziek maken en zingen!
Met inhoud!
Maar hij blijft nog wel dat onzekere jongetje wat eigenlijk ook heel erg verbaasd is dat hij zo veel succes heeft.
Zo zie ik het.
En misschien heeft hij wel een ‘ervaringsdeskundige’ nodig om hem van die onzekerheid af te helpen… Want dat is absoluut onnodig! 😉

En eigenlijk vind ik de legers ‘moraalridders’ die hem in de media afmaken de echte boosdoeners!
Dat trollengedoe? Beetje dom natuurlijk om dat zelf te doen want zoals je dus ziet… het maakt meer kapot dan je lief is.
Maar het heeft hem niet ‘rijker’ gemaakt of meer successen opgeleverd dat hij toch al zou krijgen.

Nep in de muziekwereld kwam en komt altijd voor.
En dan op echt discutabele manieren!
Artiesten die niet eens bestaan maar zijn gecreëerd door slimme producers die een ‘goede’ maar onooglijke zanger songs liet inzingen en door assertieve, goed uitziende en goed bewegende figuranten liet presenteren! En bij optredens dus uiteraard liet playbacken!
Dat is pas nep!
Iedereen kent ze toch wel?
BoneyM, Millie Vanilli en meerdere ‘artiesten’ uit de koker van de Duitser Frank Farian?
Het waren keigoede commerciële songs die ook ik grijs heb gedraaid in mijn ‘radioactieve’ periode en dat het nep was boeide niemand die luisterde of danste op de dansvloer!

Er is in het verleden en er wordt tegenwoordig nog steeds erg veel nepmuziek op de markt gesmeten, alleen maar uit het oogpunt van geld verdienen.
Goede muziek met een boodschap is echt zeldzaam.
Maar wat boeit het?
Mensen willen genieten.
Wie of wat daar achter zit, doet er niet toe.
Dotan is een nota bene goed uitziende, goed zingende en spelende artiest die echt goede songs heeft geproduceerd!
Zijn misstap met de trollen zou hem beter bijval kunnen opleveren door hem moed in te spreken.
Kerel… verman jezelf en ga door waar je goed in bent en waar je hart naar uitgaat!
“Come home now!” 🙂

Wat nog Rest

Eigenlijk Resteert er niet veel meer wat ik nog kwijt wil of kan.
Alles is al gezegd en wat ik nog te zeggen heb doe ik niet hier. 😉
Komende week is het hier meivakantie en toevallig heeft dan ook mijn zoon vakantie genomen voor ruim een week. Daarom kan hij dan ook heel toevallig net bij de eindpresentatie van Vivenz aanwezig zijn! Zo mooi!
Daarnaast zal zijn aanwezigheid na bijna 5 maanden ook wel weer de nodige ‘reuring’ veroorzaken denk ik.
Ik kijk er erg naar uit maar ook dit zijn dingen die ik verder voor mezelf houd.
Als er wat te Flitsen is… Dan lees je me weer. 😉

Flits, ‘flame’ en trol voorzichtig!
Tot de volgende Restflits. 🙂

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Restflits 26 april 2018

  1. Anne zegt:

    Ik ben niet zo van het (muziek)nieuws volgen.. Oké; ik wil het wel – maar het schiet er te vaak bij in om op de hoogte te zijn 😉 Ik leerde dan ook pas gisteren over Dotan en zijn getroll, maar heb er niet echt een mening over (al moest ik er wel even om lachen..oops?). Dat Avicii overleden is.. dat vond ik dan weer wél noemenswaardig (en erg sneu).

    Veel succes met de eindpresentatie, mocht ik je daarvoor niet meer lezen – Machtig mooi dat je kroost erbij kan zijn. Ooit eens een open dag in de kliniek waar pa zat bezocht en in die setting leer je mekaar toch op een iets andere manier kennen, dat wens ik jou ook toe! 🙂

    Liked by 1 persoon

    • Avicii? Ja las ik ook. Maar die ken ik dan weer niet. Zelfs de naam niet… Tot alle overlijdensberichten kwamen. Met de d.j.’s van dit tijdperk heb ik niks…
      Hoewel de (re)mixen van Armin van Buuren en Tiesto me dan weer wel bekend zijn en lekker klinken. 😉

      Over mijn ‘kroost’…
      Wij hebben wel prima contact. Altijd gehad. Alles wat ik ga vertellen weten ze dan ook al.
      Het gaat er meer om dat ik blij ben dat ze het nog directer mogen meemaken hoe ik er nu allemaal mee omga. En wat mijn plannen zijn.
      Ik geloof dat dit niet helemaal (of helemaal niet… 😉 ) te vergelijken is met jouw band met je vader…
      Sorry, voelde dat even zo.
      Je bedoelt het absoluut positief. Dat weet ik! 🙂

      Like

      • Anne zegt:

        Ah, ja, ik snap dat het heel anders overkomt – maar ’t was/is niet altijd kommer en kwel met pa. Sterker nog, ik ben zo’n vaderskindje, haha.. ’t Gaat m dan ook inderdaad om het delen van hoe jij erin staat – ondanks de vele verschillen tussen jou en mijn ouwe vent is de ervaring zelf naar mijns inziens toch zeker te vergelijken (maar ik kan ook faliekant mis zitten, my bad!) .. neemt niet weg dat het enorm goed kan doen, heeft het mij al die jaren en ellende geleden ook gedaan – hehe 😉

        Like

        • Alle ervaringen heeft de kids idd ook wel op een bepaalde manier goed gedaan… Zo zeggen ze zelf ook. Soort van ervaringen die niet alle kids meemaken zeg maar om daar sterker uit te komen.
          En zoiets zie ik achteraf ook uit mijn eigen jeugd, waarin ik alles allemaal zelf moest zien uit te zoeken…
          Al die draden waren er niet voor niets.
          En in die zin kan iedereen daar beter van worden.
          Maar dat lukt helaas niet iedereen.
          Gelukkig kijken wij daar nu allemaal wel zo op terug, zonder wrok of spijt.
          Life is life and goes on as it goes. 😉

          Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.