Escalatie op handen?

Na mijn laatste artikel ‘Grensoverschrijdend gedrag?’ schreef ik al dat het muisje nog wel een staartje zou krijgen.
En inderdaad. Het groeit… en groeit…

En… ik wil niemand provoceren, angst aanjagen of overdreven zielig gaan doen…
Maar ik voel dat het niet goed gaat.
Zacht gezegd.
Op dit moment voel ik het als een tijdbom die naast me ligt en dreigt te ontploffen.
Maar juist daarom voel ik ook dat ik direct van me af moet praten of schrijven.
Laat ik maar met het laatste beginnen…

Vandaag was de politie weer in huis.
Dit keer echter niet de bekende wijkagenten maar een speciaal team van twee personen, niet eens uit district Dordrecht maar van een landelijk team vermoedelijk, die nog dieper kwamen graven.
Omdat de wijkpolitie een signaal had afgegeven dat ze het niet vertrouwden.
Waar ik dus voor had gevreesd is waarheid geworden.
Ze gaan keihard oude wonden openscheuren.
Zonder enige kennis van (tegenwoordige) zaken en zonder enige psychologische kennis van zaken en de achtergrond wat er tussen toen (2003) en nu eigenlijk allemaal is gebeurd in mijn leven.
Ik was niet verplicht ze binnen te laten.
Ze wilden alleen met me bespreken waarom ze signalen hadden dat ik mogelijk ‘grensoverschrijdend gedrag’ had vertoond.
Hun ‘feiten’ waren alleen opgebouwd uit vermoedens.
En uitlatingen die ik in de jaren 2016 en vorig jaar heb gedaan over bepaalde onderwerpen op Twitter. Die waren dus gerapporteerd en klaarblijkelijk bewaard in het systeem.
Uitlatingen over mijn visie op seksualiteit en seksuele voorlichting.
Want daar gaat alles om.
Zelf gehinderd door een gebrekkige opvoeding vanwege de problemen van mijn eigen ouders en daarna zelf met pijn en moeite een stabiel leven geprobeerd op te bouwen wat door allerlei verschrikkelijke omstandigheden ook weer ondersteboven is gegooid.
Dat een mens dan wel eens door kan slaan…
Vooral onder invloed van drank.
Daar weet ik alles van.
Maar ik heb daar zelf nooit iemand schade mee toegebracht!
Ik heb er alleen zelf last van ondervonden door ‘te scherpe teksten’ te publiceren.
Opruiende teksten om de ‘moraalridders’ mee om de oren te slaan.
Uiteraard kon ik dat niet winnen.
Don Quichot tegen windmolens en de rest van de wereld…
Maar illegale feiten? Nooit meer sinds 2003.
De naïviteit die ik toen had was er al uitgeslagen.

Nu… Met een op zich onschuldige blunder die ik in een opwelling heb gedaan enkele weken geleden…
Het maken van 2 foto’s op mijn mobiele telefoon van een groepje van een stuk of 10 tienermeiden die hier opeens op straat liepen, die me daarna zo gingen intimideren dat ik dit “niet mocht, privacy wetgeving, #metoo, etc.” wat ze er allemaal superslim bij haalden tegenover die ouwe zak, waarna ik me bedreigd voelde en IK ZELF de politie ging bellen om niet (weer) verkeerd begrepen te worden…
Nu… trekt de politie alle feiten door naar het verleden en met de in 2016 gemelde Twitter-teksten erbij, dat ik wederom verdacht word van het bezitten van kinderporno…
Ik probeerde ze nog aan te geven dat als je zo ver terug gaat in foute handelingen van mensen, je dan de halve wereld wel kan blijven onderzoeken op mogelijk nieuwe foute handelingen…

Nee.
Zoals ik de vorige keer al heb gezegd: NOOIT MEER!
Ik laat me niet nog een keer als een ‘Barbertje’ ophangen.
Zeker omdat ik nu voor de volle 100% schoon ben.
Geen grensoverschrijdend gedrag.
Nooit meer.
Dat trauma van 2003-2005 wil maar KAN ik ook niet meer doormaken.
Dan ga ik welzeker opnieuw de put in.
En in de huidige situatie kom ik daar ook niet meer uit.
Ik betwijfel of ik dat dan nog wel wil… Als ik het al zou kunnen.

Daarom…
Ik zeg het eerlijk.
Ik ben nu in vechtmodus.
‘Battle stations’ is geactiveerd.
Ze wilden me zelfs (vrijwillig) bewegen om mijn computer direct te laten onderzoeken op aanwezigheid van kinderporno!
Ik heb volledig uit eigen vrije wil gezegd dat ze dan maar met een justitieel bevel moeten komen. Want dit kan en mag niet!
Ze hebben geen enkele aanwijzing dan alleen maar vage vermoedens vanwege een verleden waarin het al fout is beoordeeld!
Daar kan ik nu ook hele boekdelen over schrijven maar dat doe ik niet.
Feiten in 2003 zijn verdraaid, opgeblazen en tot waarheid gebombardeerd.
Waar ik toen geen antwoord op kon geven omdat ik in een trauma zat.
Nu ben ik door andere omstandigheden wederom niet zo sterk maar mijn naïviteit ben ik kwijt!
Als ze me echt definitief kapot willen maken dan kan ik dat zelf veel beter.

Terwijl ik nu juist zo fijn leer bij Vivenz dat het hoog tijd wordt dat instanties (GGZ maar ook politie!) verder gaan kijken dan hun beperkte kaders en mensen als MENSEN gaan behandelen om te voorkomen dat ze mogelijk nog dieper in de problemen komen.
Ziekte, depressie, verwardheid, grensoverschrijdend gedrag…
Alles kan juist verder escaleren als je niet eerst de mens achter de feiten leert kennen.
Waar ik als ervaringsdeskundige inmiddels alles van weet!
En dan duwen ze me juist weer in een escalatie…

Ik zou er mogelijk nog van horen, wat de politie nu gaat doen.
Maar als ze binnenkort met 4 politiewagens en dwangbevelen voor de deur staan dan vrees ik hier voorlopig niets meer over te kunnen schrijven.
Dan zal Barbertje niet weer gaan hangen want er valt geen touw van te knopen dit keer, maar hoe ik uit dit nieuwe trauma ga komen, kan ik op dit moment echt niet voorspellen.

PS Mocht de wijkpolitie toevallig meelezen…
De wijkagent van 2012/2013 kent mij zodanig dat die zal vermoeden welke schade jullie hebben aangericht. Voorlopig is de politie niet meer ‘mijn beste vriend’.
Alleen met excuses zijn jullie hier nog welkom.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Escalatie op handen?

  1. Anne zegt:

    Ik hoop oprecht dat het mee zal vallen met de schade (in wat voor vorm dan ook).. Maar grenzen zijn er in meerdere zin. Oké, foto’s maken mág, daar heb je gelijk in – Maar zelf zou ik er niet van gediend zijn onverwachts in een lens te staren met daar achter een (voor mij) vreemdeling.. Ik wens je nog steeds alle goeds toe hoor, ik lees ook graag nog n tijd mee.. Maar ik hoop dat je t mettertijd genuanceerder kan bekijken en er een (voor jou) waardevolle les uit trekt! Ik ben even niet in de gelegenheid heeeel uitgebreid te reageren, maar als je er behoefte aan hebt staat m’n mail nog open hoor 😉 Voor nu: stay calm en doe niets ondoordachts.. ik denk dat je zo iets minder gehavend ervan af zal/kan komen. Sterkte!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.