Goede doelen. Waarom?

Geïnspireerd door een recent blogartikel op een van de sites die ik volg (zie lijstje rechts) – ‘Beejoie’ – en ik schrijfster Anne had beloofd (min of meer) om daar mijn mening wat uitgebreider over te geven, heb ik besloten er een heel artikel aan te wijden.
Natuurlijk is het niet de eerste keer dat ik terloops in mijn vele artikelen over de ‘toestand in de wereld’ daar al wel over heb geschreven. Mijn meningen en gevoelens over ‘geld, kapitaal, commercie en menselijke rechtvaardigheid’ zijn vrij strak omlijnd en volgens mij bij veel van mijn lezers wel bekend.
Maar zo expliciet over ‘Goede doelen’ heb ik het nog niet gehad.
Tijd dus voor een actuele ‘Overdenking’.

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik absoluut NIETS tegen de doelen op zich heb!
Er zijn er heel erg veel en vrijwel de meeste zijn in mijn ogen legitiem.
Het kan zijn dat je wat meer om bijvoorbeeld de natuur geeft en daaraan graag steun verleent of dat je helemaal begaan bent met het lot van de vele uitgemergelde Afrikaanse kinderen en daar alles voor over hebt om er een paar te redden.
Of je hele spaarpot steeds leegt aan het kankerfonds omdat je misschien wel van heel dichtbij mensen weg hebt zien vallen aan deze gruwelijke ziekte.
Zo kan ik tientallen doelen opnoemen die het stuk voor stuk waard zijn om geholpen te worden.
De vraag is alleen…
Waarom door ons? ‘Gewone’ mensen?
Zelfs als ik dit echt zou willen, maandelijks een miljoen zou verdienen en alle goede doelen zou willen steunen dan zou dat nog niet voldoende zijn om de oorzaken van de problemen op te lossen die de ellende hebben veroorzaakt.
Het blijft… met alle respect… een aalmoes voor de minder bedeelden.

Toen ik jong was, groot liefhebber van de natuur, steunde ik het Wereld Natuurfonds.
Ik was zelfs lid van de jongerenorganisatie en heb een paar keer op school landelijke (of zelfs mondiale) acties mee helpen ondersteunen door daar op school actie voor te voeren.
In latere jaren was ik ook nooit beroerd om collectanten voor vele goede doelen aan de deur een paar centjes te geven.
Toen zag ik het eigenlijk ook nog als vanzelfsprekend.
Maar in die jaren ben ik ook steeds meer na gaan denken in wat voor systeem we nu eigenlijk leven.
En ik heb daarbij een grote aversie ontwikkeld tegen het kapitalistische systeem en alle commercie die daarvan het gevolg is.
Ik heb een bloedhekel aan reclame, pure geldhandel (aandelen) en de competitieve maatschappij.
Bijna alle mensen zijn tot elkaars concurrenten verworden.
En naar mijn bescheiden mening zijn ‘goede doelen’ door de jaren heen ontwikkeld om de mens toch nog een gevoel te geven dat ze anderen kunnen helpen. Iets terug doen als dank voor hun eigen ‘goede’ leven of om ze toch de schijn te geven van een sociaal menslievend gevoel.
Dit is al vele decennia zo en de tegenwoordige mens weet gewoon niet beter en het is ‘goed’ en ‘normaal’.
Smaken over de doelen, organiserende instanties en bestedingen van het geld zullen verschillen.
Maar vrijwel iedereen heeft wel iets waaraan hij of zij graag zijn bescheiden steentje aan wil bijdragen. Al is het maar in natura als hij of zij zelf ook niks te besteden heeft.

Bedelaars heb je altijd al gehad. Sinds de mens bestaat zijn er die ‘graag’ hun hand ophouden omdat ze zelf niet weten hoe aan eten, drinken of ander noodzakelijk goed of kwaad te komen.
Dat ik alle goede doelen ook min of meer als bedelaars zie, zal je niet verbazen.
Als ik zelf niks meer zou hebben? Dakloos zou worden en mijn uitkering verliezen?
Zou ik dan niet ook bij mensen aan gaan kloppen?
Nooit! Dan zou ik het waarschijnlijk gaan stelen.
Omdat er dan blijkbaar zodanig onrecht is gepleegd met mijn persoon dat ik buiten alle boten ben gevallen en alles en iedereen me liever laat verzuipen dan mij te helpen de problemen op te lossen.
Dit soort dingen gebeuren.
Zelfs in ons ‘rijke’ Nederland!

Even wat achtergrondinformatie.
In 2007 heb ik zelf al eens een artikel geschreven:
‘Het einde van het individu’.
Waarin ik het dus terloops ook even heb over goede doelen maar meer over de verdeling van het beschikbare kapitaal in de wereld en de inzetbaarheid van technologie.
Dat dit uiteraard niet goed verdeeld en dus oneerlijk is.
In latere jaren hebben we allemaal wel de berichten gehoord en gelezen dat 1% van de superrijken in de wereld meer bezit dan de overige 99% van de bevolking.
‘1% Superrijken bezit meer dan rest van de wereld’

Leuk filmpje met dezelfde boodschap:

De meeste mensen die dit horen roepen even “ach en wee” maar doen er vervolgens niks meer mee.
De gedachte is dat het “nu eenmaal zo is”.
Zo was het altijd al en zo zal het altijd blijven.
Overheden en de allerrijksten doen ‘niks’ om anderen echt te helpen.
Gezondheidszorg (en de ontwikkelende onderzoekers) doen niet genoeg omdat ze onvoldoende middelen tot hun beschikking hebben.
Allemaal bullshit!
Als nu eindelijk mondiaal eens beslist zou worden dat alle kapitaal eerlijk verdeeld wordt in de wereld en de basisbehoeften van elk levend mens op de eerste plaats moeten komen (eten, drinken, gezondheid (!) en wonen) en dat daarvoor alle middelen eerlijk verdeeld worden, dan zijn de meeste problemen al opgelost. Geen mensen meer met honger en geen mensen die sterven omdat de bestaande gezondheidszorg voor hen te duur is.
Oorlogen zullen dan ook gaan afnemen omdat de mensheid in zijn algemeen meer tevreden wordt.
Conflicten zullen er altijd blijven (dat zit in de mens) en we weten nog niet alles om elke (nieuwe) ziekte direct uit te kunnen roeien.
Maar dit is uiteraard een utopie.
Geld is macht. In deze wereld werkt dat zo.
En zolang elk individu, elk land en elk systeem zelf kan en mag beslissen wat die doet met ‘zijn’ kapitaal, zolang blijven de gigantische verschillen bestaan.
Zolang blijft er honger, woningnood, ziekte, oorlog en andere ellende.
En zolang blijft de ‘barmhartige samaritaan’ de enige die de helpende hand uitsteekt met druppeltjes op de gloeiende plaat.
Wie zich hierin kan vinden en op zijn of haar manier wat steentjes bijdraagt en daar een goed gevoel aan overhoudt, is in mijn ogen een prima en goedwillend mens! Alle respect!
Wie ben ik om te zeggen dat alle goed bedoelde hulp aan echt goede doelen (hoe klein ook!) niet goed zijn?
Vermoedelijk zal ik zelf ook hulp aanvaarden als ik in de geschetste noodsituatie terecht zou komen.
Want je leeft nu eenmaal in dit systeem. Take it of leave it…
Ik heb er zelf echter geen goede gevoelens meer bij om goede doelen te helpen.
De hypocriete samenleving ben ik na al die jaren echt gaan ‘haten’.
En hoewel ik niet geloof in een snelle vorming van een nieuwe utopische samenleving, blijf ik daar wel op hopen.
Want hoop doet ook leven!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Column, Cultuurfilosofie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Goede doelen. Waarom?

  1. Anne zegt:

    Zo zeg! Ik moest ‘even’ de tijd nemen om je (uitgebreide) antwoord -waarvoor dank!- door te nemen en ik ben aangenaam verrast. Ik verwachtte eerlijk gezegd iets anders (wat precies? – geen flauw idee 😉 ) – Maar hier kan ik me toch redelijk goed in vinden. Een utopie.. dat weet ik zo net nog ‘nie’ – al mag hopen altijd. Toch probeer ik (daarnaast) dus hier en daar wat te kunnen ‘helpen’, ook al houdt dat de boel(in a twisted way) in stand/komt het niet tot de kern… Het is hoe dan ook mooi dat hier aandacht aan wordt besteed!

    Liked by 1 persoon

    • Tja, wat je eigenlijk had verwacht weet ik natuurlijk niet. En jij zelf ook niet… Haha!
      Misschien iets meer in de richting van de geijkte klagers over goede doelen? Dat het nooit op de goed plek komt, etc. ?
      Dat soort massa kritiek walg ik eerlijk gezegd ook van.
      Hoewel dit natuurlijk ook een deel is van ‘geld en macht’…
      Zal ik je eerlijk zeggen… Als ze mij via via veel geld zouden laten beheren wat niet 100% sluitend geregistreerd is… Wat zou ik daarmee doen?
      Of als ik een portemonnee zou vinden met € 10.000 erin?
      (Herinnerend dat mijn verloren portemonnee ooit in Kroatië ook nooit is ‘gevonden’…)
      Ik weet het niet.
      Zonder kennis over de eventuele benadeelden zou ik mogelijkerwijs toch ook even aan mijn voordelen gaan nadenken…
      Zo 100% zuiver op de graat ben ik dus ook niet.
      Daarom is dat voor mij geen argument om ‘goede doelen’ af te schieten.
      Ik denk altijd veel dieper. Soms te diep… En daar heb ik dan weer last van…
      Ach ja, als mijn bijdragen van gedachten anderen ook kan laten nadenken dan ben ik al helemaal tevreden. Want daar doe ik het voor. 🙂

      En ‘helpen’… Is natuurlijk een zeer breed begrip.
      In mijn beleving komt daar eigenlijk nooit de factor geld bij kijken…

      Liked by 1 persoon

      • Anne zegt:

        De geld/macht kwestie ja.. dacht dat die op zn minst wel aan bod zou komen.. 😉 Mij ‘help’ je wel met geld (als ik er zelf voor moest werken zou ik nu even de lul zijn!), maar ik begrijp je punt. Helpen doe je door te onderwijzen, letterlijk een handje uit te steken, het goede voorbeeld te stellen/te beginnen bij jezelf.. Ook daar doe ik hard mijn best op – een stukje dat ik ook wel had mogen vermelden 😉

        Ik bewonder je oprechte gedachtegang, dat kan je inderdaad niet zomaar van iedereen verwachten. Das al één mooi ‘voorbeeld’ dat je stelt 🙂

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.