Seksueel misbruik en religie

Inleiding

Dit wordt weer een (relatief) groot artikel. Misschien een essay…
Pas na of tijdens de conclusie kan ik dat bevestigen.
Maar ga er in ieder geval maar wel vanuit dat dit groot wordt en misschien wel een van de belangrijkste artikelen die ik ooit heb geschreven…

De directe aanleiding van dit artikel is het bezoek van de ‘Dalai Lama’ dit weekend aan Nederland.

Ik heb altijd een groot respect gehad voor de huidige Dalai Lama.
Hoewel ik mezelf persoonlijk niet religieus vind, ben ik als kind Hervormd gedoopt en door mijn moeder bewust naar Christelijke scholen gestuurd.
Later heb ik voor mezelf besloten dat een ‘kerk’ niet noodzakelijk is voor een spiritueel leven.
Spiritualiteit – het woord zegt het eigenlijk al – zit in het ‘hart’. De ‘geest’.
Het is niet tastbaar. Geen aanwijsbaar onderdeel van het lichaam…
In het menselijk leven misschien zelfs onnodig.
Mensen hebben echter ook een (sterk) denkvermogen en willen alles verklaren.
Waarom de zon elke dag opkomt, waarom ze er eigenlijk zijn en wat het ‘doel’ is in ons leven.
Zonder verklaringen voelen veel mensen zich vaak hopeloos en nutteloos…
Dan kan religie soms een antwoord bieden op die vragen.
Mensen kunnen erin geloven en hieruit kracht putten het leven vol te houden, hoe uitzichtloos of leeg het soms lijkt.
Hoewel ik dus enigszins ‘Christelijk’ ben opgevoed (niet streng; naar de kerk gingen mijn ouders nooit), heb ik later zelf ontdekt dat er veel meer vormen van religie bestaan.
Van God, Jezus tot Allah, Mohammed of Boeddha… Er zijn vele namen voor mogelijk echt ooit bestaande mensen die hun religie vorm gaven.
Dat heeft mij al vrij snel doen beslissen dat juist daarom niets er toe doet.
Het gaat er bij mij niet in dat alleen die ‘ene God’ van de Christenen echt is en alle andere ‘Goden’ namaak, bedriegers en waardoor een zeer groot deel van de mensheid dus fout zit en na de dood naar de ‘hel’ gaat als die nog niet even snel bekeert…
Absolute waanzin dus.
Voor mij is religie niets meer en niets minder dan een soort levensfilosofie waar je jezelf mee verbonden kunt voelen. In jouw persoonlijkheid kan die bepaalde filosofie antwoorden geven die aansluiten op jouw vragen. Een gemeenschap bieden waar jij je thuis voelt.
Prima!
Elke religie kan voor bepaalde mensen dus goed zijn.
Daarom had en heb ik op zich dus niks tegen religie.
Maar ook niks voor.
Ik ben ervan overtuigd dat het niet nodig is en dat je prima ook als ‘atheïst’ of simpelweg ongelovige (nergens in geloven) een goed mens kunt zijn.
Over de definitie ‘goed’ kunnen we dan vervolgens nog eindeloos discussiëren…
Maar zo ver wil ik hier nu even niet gaan.

In verband met ‘religie’ ben ik eigenlijk al jaren een beetje (!) fan van de Dalai Lama.
Hoewel hij de zogenaamd geïncarneerde geestelijk leider is van het Tibetaans Boeddhisme, verkondigt hij eigenlijk altijd in zijn toespraken en gesprekken dat het niet uitmaakt wat je gelooft.
Als je het maar doet met ‘hart’ en ‘respect’ voor de medemens.
De Dalai Lama straalt liefde en vrolijkheid uit jegens eigenlijk elk mens!
Van welke kleur, achtergrond of niveau dan ook.
Daar heb ik respect voor!
Daarom heb ik ook best veel van hem gelezen, enkele boekjes van hem in huis en ik heb me kort verdiept in het ‘Tibetaans boeddhisme’.
In mijn boekenkast staat ook het vrij dikke boek:
‘Het Tibetaanse boek van leven en sterven’
Een eigentijdse versie van het eeuwenoude ‘Tibetaanse dodenboek’.
Geschreven door Sogyal Rinpoche.
In deze blog heb ik hier lang geleden al een melding van gemaakt!
En nu blijkt – uit een nieuwsbericht al uit 2015! – dat juist die Sogyal Rinpoche ter discussie stond vanwege seksueel misbruik…
Nu seksueel misbruik in de (Katholieke) kerk de laatste tijd zo actueel is en er een ‘beerput’ lijkt te zijn open gegaan, willen vrouwen nu ook van de Dalai Lama dit weekend een uitspraak horen dat hij zich ook uitspreekt tegen seksueel misbruik in de Tibetaanse gemeenschap, net zoals de paus dat recentelijk heeft gedaan voor de Katholieke kerk.
Gaat er nog een beerput open?

Maar veel belangrijker:
Wat is dat nou toch eigenlijk IN GODSNAAM
Dat opeens seksueel misbruik in religieuze gemeenschappen aan de orde van de dag lijkt…

Daar heb ik wel een idee over maar ik waarschuw alvast:
Het wordt geen simpele conclusie van een paar zinnetjes…
Daarom gaat dit artikel verder onder ‘Lees verder…’.

De balans tussen lichaam en geest

Eerder schreef ik het al: persoonlijk zie ik meer heil in het beantwoorden van levensvragen vanuit de eigen geest. De eigen persoonlijke kracht. Die is namelijk uniek, bij elk levend wezen anders en bevat als enige de kracht om antwoorden te geven. Elke ‘handleiding’ (vanuit een religie of filosofie) is alleen maar een handvat. Een beetje hulp als dat nodig blijkt.
Maar in principe zou elk mens prima alle antwoorden op de eigen vragen moeten hebben.

Hoewel de eigen geest dus sterk is (of zou moeten zijn), maken de vele vragen het vaak moeilijker dan het is. Want hoe meer vragen… hoe meer mogelijke antwoorden en varianten daarop.
De perfecte mens bestaat daarom niet.
Want vrijwel elk mens kan ook wel vragen verzinnen die er niet toe doen of bij een ander geheel niet van toepassing zijn.
Mogelijk sluiten ze wel aan bij de eigen visie of benaderen ze de antwoorden wanneer er te veel twijfel bestaat.
Tot zo ver even de ‘abstracte filosofie’…
De geest is een ingewikkeld gegeven…
Het lichaam op zich lijkt al een stuk eenvoudiger van aard.
Het is tastbaar, bevat organen en het functioneren van het lichaam valt vrij goed wetenschappelijk te verklaren.
Zo weten we vrij eenvoudig waarom we op bepaalde momenten honger en dorst hebben en waarom we meer of minder nodig hebben.
Om nu weer een veel te lange medische uiteenzetting te voorkomen…
Zo weten we dus ook dat we op bepaalde momenten seksuele behoeften hebben.
Dat verschilt allemaal per mens (net als de behoefte aan eten) maar vrijwel elk mens heeft seksuele behoeften.
We hebben geleerd (veelal uit boekjes en opvoeding…) dat seks bestaat om ons als mens te kunnen vermenigvuldigen. Zonder seksuele behoeften zou de mens uitsterven.
Maar zonder eten ook!
Dan kunnen de diverse wijze boeken over noodzakelijke voedingsstoffen alles vertellen over wat (minimaal) nodig is: we eten omdat we honger hebben en omdat het lekker kan zijn.
Dat geldt ook voor seks.
We hebben niet alleen maar seks met een (vaste) partner omdat we hopen dat hier een nazaat uit voortkomt. We doen het ook omdat we het lekker vinden.
Daarom is het ook zo in ons lichaam ontworpen: het geeft genot en zorgt daardoor voor een bepaalde lichamelijke behoefte.
Het enige verschil met eten is bij seks: je gaat niet dood zonder seks.
Dit gegeven is door de ontelbare ‘moraalridders’ in de menselijke geschiedenis uitgemolken en tot een (ongeschreven) wet verheven: seks is niet noodzakelijk.
Alleen misschien als de mensheid op het punt staat uit te sterven maar dat lijkt er al heel lang niet op uit te draaien…
Omdat mensen soms (of vaak, vroeger) moeite hadden de lichamelijke seksuele behoefte te beheersen, ontstonden er ook misstanden.
Mensen werden gebruikt, misbruikt en (over-) belast door andere mensen als die hun seksuele behoeften gedachteloos uitvoerden.
Net zoals er in de oudheid vreetfestijnen waren, waaraan uiteindelijk mensen konden overlijden door simpelweg te veel of slechte dingen te eten, zo waren er altijd ook al seksfestijnen waarin iedereen het met iedereen deed waarna er lichamen overbelast werden (soms mensen dood gingen) of ziektes kregen waar geen genezing van bestond.
Ergens voelde men wel aan dat seks ook niet ongelimiteerd moest worden gedaan.

In de handboekjes van de vele religies werd uiteindelijk de afspraak beschreven dat het belangrijkste doel in het leven zou worden: de relatie tussen de man en de vrouw.
Omdat die samen toch voor de nazaten moeten zorgen en omdat die elkaar fysiek en mentaal het beste aanvulden.
Op zich helemaal geen slechte keuze, gezien vanuit de vroegere oudheid, om op een gezonde manier te overleven.
Maar… het blijft een keuze!
De behoefte aan eten en drinken blijven net als de behoefte aan seks een lichamelijk gegeven.
Daar kan je een handleiding naast leggen dat seks niet nodig is…
De behoefte kan blijven.
Wat dus verschilt per mens.
Omdat de mensen die de religies vorm gaven probeerden met al hun kracht die ze in zich hadden te laten zien dat zij de ‘waarheid’ verkondigden (meestal de enige en echte waarheid…), moesten ze zich wel vertonen als onkreukbare, perfecte wezens.
Zonder enige onnodig lichamelijke behoefte.
Aangezien seks dus alleen nodig was vanwege de voortplanting, werd dit in religies al snel als een onnodige behoefte gemaakt, zeker voor de brengers van de religieuze boodschap.
Die stonden boven alles en iedereen en hadden geen noodzaak tot een verhouding met een partner.
In de Christelijke kerk is hieruit het ‘celibaat’ ontstaan.
Een leven alleen in dienst van God. Niets anders wat dit mag verstoren.
Hoewel het lichaam daar toch anders bij kan blijven voelen…

In veel (waarschijnlijk de meeste) religies wordt verondersteld dat een goede beoefenaar van die religie (een echt overtuigd gelovige dus) geestelijk sterk is.
Niet alleen vanuit de boekjes maar ook vanuit het hart, wat geheel en al verbonden is met de ‘schepper’.
Als deze ‘goede gelovigen’ (vooral de leiders natuurlijk!) dus zo sterk zijn, dan kunnen zij nooit andere mensen gebruiken (of misbruiken) voor eigen persoonlijke behoeften.
Dat is ondenkbaar.
En dat werd (wordt) ook door de volgelingen van zo’n religie verondersteld.
Zo’n sterke persoon bedoelt alles altijd goed.
Onvoorwaardelijk vertrouwen.
En dat was (en is) altijd weer die valkuil…
Want ook die goede beoefenaars zijn mensen.
En mensen hebben behoeften die niet altijd rationeel in handleidingen vastgelegd kunnen worden.

Mensen die niet eten, door omstandigheden al dan niet zelf gekozen, kunnen op een bepaald moment alles wel eten door de ontstane honger en behoefte van het lichaam.
Ook al vinden ze het helemaal niet lekker.
De behoefte is groter dan de keuze om het niet te eten.
Dit geldt evengoed ook voor de seksuele behoefte.
Omdat het lichaam hier niet overdreven sterk om vraagt (geen overlevingsbehoefte) kan dit zeer lang en soms levenslang uitgesteld worden.
De ene geest is de andere niet en er bestaan gelukkig ook genoeg mensen wiens geest net iets sterker is dan het relatief domme lichaam.
Maar een garantie op absolute seksuele geheelonthouding bestaat niet.
Daarom is in alle gevallen een zelfgekozen ‘celibaat’ (van welke religie dan ook) volslagen waanzin.
Dit werd en wordt bewezen door de vele ‘leiders’ die er wereldwijd bestaan in de vele religieuze gemeenschappen die de wereld kent.
Het zijn allemaal maar mensen en die zijn net zo sterk als hun zwakste schakel…

Dan zijn er ook vele ‘slimme’ leiders geweest die juist door hun charismatische talenten de indruk wekten sterk te zijn en een massa zoekers te kunnen leiden naar die ‘ene weg en waarheid’.
Ze noemden dit wel sekten.
Vele waren echt in goede overtuiging dat ze anderen konden helpen.
Maar sommige waren bewust van hun overtuigende macht en gebruikten dat voor hun persoonlijke (seksuele) behoeften.
Misschien kon (en kan) je ze vergelijken met verkopers van slechte producten om daar veel profijt uit te halen. Maar het middel is gelijk: puur bedrog.

Bij bepaalde mensen is de innerlijke drang om anderen te manipuleren om daar zelf beter bij te voelen sterk aanwezig.
Dat zie je direct om je heen… collega’s op je eigen werk, buren…, familie…, zogenaamde vrienden…; eigenlijk overal.
Ook dat is de mens.
Maar dat gebeurt dus dagelijks ook met seks.
Daar kunnen heel goede, zelfs sterke en op zich positief ingestelde, leraren of zelfs leiders niks aan veranderen. De mens is zo zwak als zijn eigen geest.

De belangrijkste strijd van elke mens bestaat eruit de balans tussen de lichamelijke behoeften en de geest te bewaren zodat daar geen nadelige gevolgen voor anderen uit voortkomen.
Zoals de oermens zijn buurman vermoordde omdat die eten had waar hij trek in had…
Zoals de moderne mens seks afdwingt met een ander mens omdat die daar gewoon zin in heeft.
Zit hier nu eigenlijk veel verschil tussen?
Ik vind van niet.

Misschien is daarom mijn in het begin al gestelde overtuiging zo belangrijk:
Religie is het niet.
Het is niet nodig, zelfs absoluut niet noodzakelijk om daar een ‘goed mens’ mee te worden.
Wat ‘goed’ is bepaal je namelijk zelf.
En ik ben ervan overtuigd dat alles waarmee je een medemens belast waar die geen zin in heeft al over de grens gaat van ‘goed en kwaad’.
Zeker op seksueel gebied, waarin de eigen intimiteit zo belangrijk is om goed te kunnen voelen en een fijn en gezond orgasme te kunnen krijgen.
Dat kan niemand afdwingen.
Daarom is de grens tussen mensenliefde en egoïsme soms wat vaag…
Waak hiervoor!
En zoals ook de Dalai Lama in het oudere artikel aangaf:
Leer je leraar kennen en probeer goed in te voelen in diens bedoelingen.
Niet alle misstanden en misbruik kunnen voorkomen worden door regels, wetten en handleidingen.
Het meeste moet uiteindelijk toch vanuit je eigen hart gevoeld worden!

Conclusie

Dit artikel is uiteindelijk toch nog iets minder fors geworden dan ik had verwacht.
Maar misschien zit het venijn in de staart…
Ik durf namelijk te concluderen dat het niet de seks is die fout is bij veel mensen.
Het is de interpretatie en de manier waarop we er allemaal mee omgaan.
Waar de religieuze leiders er al niet goed mee kunnen omgaan!
Omdat seks gewoon in onze natuur zit!
Natuurlijk is en dus gewoon bij elke mens hoort!
Dat moet en mag zelfs niet onderdrukt worden!
Dat op zich is al een misdaad tegen de menselijkheid!

Ik ben er (heilig) van overtuigd dat alle seksuele excessen met een gigantische factor zullen verminderen als seksuele gevoelens (noem het maar even oneerbiedig ‘driften’… net als die om te eten…) door iedereen herkend en erkend worden.
Zonder nu een oordeel te geven over geaardheden en verschillen in libido’s.
De wens om gewoon lekker klaar te komen is bij vrijwel elk mens aanwezig.
Dat dit niet altijd kan of lukt naar eigen wens… Is vervelend.
Maar geen misdaad!
Het wordt een misdaad als dit verlangen niet wordt erkend en wordt beschouwd als onnodig.

Nergens moet er nu opeens een tendens ontstaan dat we grenzeloze seksualiteit moeten promoten.
Omdat elk mens zo verschillend is in de persoonlijke intieme beleving.
Zo kun je evengoed niemand verplichten om een ‘Big Mac’ lekker te vinden…
Te simpel voorbeeld maar ik benoem het even zo.
Seks is echter een belangrijke lichamelijke behoefte die per mens aanwezig is en verschilt.
Dat moet onderkend worden.
Niet onderdrukt!
Want een dief van een Big Mac kan misschien een boete krijgen maar een dief van iemands seksualiteit een levenslange gevangenisstraf en oordeel als zijnde een niet normaal mens.
Wat dus absoluut niet zo is!
Als deze mens maar op tijd was erkend en begeleid in zijn of haar strijd om die balans in evenwicht te houden.
Dat is alles waar het helemaal om draait!

Dan sluit ik hierbij uiteraard de excessen die ook bestaan nooit uit.
Er blijven altijd echt ongeneeslijk zieke geesten, die mensen kunnen doden of anderszins het leven onmogelijk kunnen maken. Daar bestaan geen handleidingen voor.
Ik hoop wel dat er enige nuance in het verschil tussen mens en mens kan komen…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Seksualiteit en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Seksueel misbruik en religie

  1. Sven Eijkelenkamp zegt:

    Nuance. Geen vaste wetten of richtlijnen. Volg je eigen hart.

    😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.