Citaat van de dag

“Als ze het allemaal doen, betekent dit nog niet dat het normaal is.”
– Olaf Hoenson

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Maak kennis met dat waarvan je denkt dat het niet bij je hoort en er gaat een wereld voor je open.”
– Adriaan van Dis

Geplaatst in Column | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Zeg nooit dat je niet genoeg tijd hebt. Je hebt precies evenveel uren per dag als
Nelson Mandela, Nikola Tesla, Jules Verne, William Shakespeare…”
– H. Jackson Brown Jr

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Wat was de vrede mooi toen het nog oorlog was.”
– Auteur onbekend

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Autobahn… und weiter!

Mijn rijbewijs heb ik op dit moment al zo’n 35 jaar.
En ik moet eerlijk zeggen dat ik daar altijd blij mee ben geweest.
Want ik vind autorijden leuk.
Ik heb er altijd van genoten, van de simpele rit naar de supermarkt om de hoek, tot de monsterrit van zo’n 1900 kilometer naar Osijek in Kroatië. Op 1 dag.
Hoewel ik die laatste rit achteraf echt onverantwoord en niet zo leuk vond…
Maar in het algemeen kan je zeggen dat ik graag achter het stuur zit.

Mijn zoon zegt het ook leuk te vinden en sinds hij zijn rijbewijs officieel mag gebruiken vanaf november 2016 heeft hij er al aardig wat kilometertjes opzitten.
Met mijn auto die hij mocht lenen.
Kilometertjes van zelfs enige honderden kilometers.
En afgelopen week zijn daar vele kilometers bij gekomen, tijdens zijn reis naar Kroatië.
1400 kilometer naar Rijeka.
En dan door 2 gedeeld want hij kon steeds afwisselen met zijn vriend.
Dat heb ik nooit gedaan.
Al mijn reizen heb ik alleen afgelegd.
De 800 kilometer autobahn heb ik altijd alleen afgelegd, ruim 20 jaar lang.
Enkele jaren twee keer per jaar!
Dus de route Venlo – Salzburg (grof gezegd) ken ik uit mijn hoofd.

Verschrikkelijk!

Nee echt… Hoewel ik van autorijden houd, zoals ik net zei, heb ik altijd een hekel gehad aan die verschrikkelijke autobahnen.
Zo veel saaie kilometers!
Zo veel gevaarlijke situaties door de combinatie van racende Mercedessen, Porsches, Audi’s en andere ‘Über-200′ knallende bolides enerzijds en de langzame vrachtwagens, stokoude maar nog net rijdende kleine auto’s, caravans en slechte chauffeurs anderzijds.
Files veroorzakend maar ook erger… Zeer zware en dodelijke ongelukken.
Gelukkig heb ik al die ruim 20 jaar nooit persoonlijk zoiets meegemaakt.
Maar het kostte me wel veel van mijn zenuwen en geduld.

Na zo’n paar uurtjes op m’n zenuwen rijden, was een parkeerplaats dan uiteraard de beoogde oase. Even lekker rusten en een sanitaire stop.
Juist ja… STOP!
Dat blijkt ook vaak met de nodige zenuwen gepaard te moeten gaan want op verkeerde tijdstippen staan alle parkeerplaatsen vol met trucks die overal parkeren waar het niet mag.
Daarnaast zijn vrijwel alle ‘toiletten’… (of moet ik ze kakdozen noemen?) te smerig om daar lang in te kunnen blijven. Gelukkig moest ik vrijwel nooit echt zitten daar…
Dus snel een flinke plas, terwijl kokhalzend kijkend naar de muurschilderingen van stijve penissen, telefoonnummers van geile mannen en teksten dat ze me willen ‘ficken’…
Soms zitten er gaten in de toiletten waar ik angstvallig naar keek of er geen oog achter zat of iets doorheen werd gestoken…
Plassen, drinken, rekken en strekken en snel weer verder dus, de file in.

Gelukkig heb ik nooit de luxe gehad om een snelle auto te mogen bezitten, anders zou de frustratie nog groter zijn geweest dat ik vrijwel nooit echt even had kunnen doortrekken.
Ik kon me door de ervaring altijd prima aanpassen en probeerde de reisdagen aan te passen aan de te verwachten drukte.
Dat lukte niet altijd en dan was ik altijd dolgelukkig dat ik Oostenrijk had bereikt, waar alles een stuk mooier was, toch iets minder ongecontroleerd verkeer reed en waar de toiletten vrijwel allemaal netjes werden onderhouden.

Waarom ik dit nu allemaal schrijf?
Niet alleen omdat ik me zorgen maakte om mijn zoon, die nu voor het eerst ook de autobahnen trotseerde maar vooral vanwege het prachtige artikel van Hans Avontuur in het AD Magazine van 4 mei, wat ik pas kortgeleden las:
Autobahn allang niet meer aardse paradijs voor automobilist
Zo herkenbaar!
Ik ben dus niet de enige notoire zeurpiet…
Ook mensen met nog veel meer reiservaringen constateren hetzelfde.

Autobahn… und weiter?
Stevig renoveren, onderhouden en beter handhaven tegen de asociale gasten die deze ooit roemruchte Europese wegen zo verpauperen en onveilig maken.

Gelukkig zal ik daar in de huidige situatie nooit meer last van hebben.
Dan luister ik nu liever naar de klassieker:
Kraftwerk – Autobahn

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws | Tags: , | Een reactie plaatsen

Lopen lopen lopen lopen lopen…

Expres heb ik dit keer even gewacht met een persoonlijke column over mijn situatie en gezondheid.
Vanmorgen ben ik namelijk weer op controle geweest bij mijn ‘Avontuurlijke’ chirurg in verband met de vaatproblemen.
Hoewel ik alle vorige keren steeds een controle kreeg van mijn aneurysma, door middel van een echo van de betrokken bloedvaten, gelooft hij dat nu wel nadat de operatie is gelukt en we nu al weer ruim 5 maanden verder zijn.
Nu lag de nadruk op mijn nieuwe aandoening: de etalagebenen.
Voor het eerst werd de bloeddruk in mijn benen en voeten nu getest en kreeg ik aansluitend een looptest.
Nou…
Dat was allemaal goed.
Geen uitschieters of vreemde waarden… Alles netjes onder de marge.
En dat klopt ook wel.

Heb ik ruim een week geleden nog geklaagd dat ik moet leren leven met benen als wrakhout en ik best veel last had van diverse spieren na die val enkele weken geleden; de laatste dagen ebt de overgebleven pijn weg en voel ik alleen mijn rechtervoet nog een beetje.
Maar het lopen…
Gaat onwaarschijnlijk goed!
Ik merkte dat al toen ik boodschappen ging doen de laatste paar dagen.
Eigenlijk voelde ik voorheen na ruim 100 meter al een brandend gevoel ontstaan in mijn kuitspieren en nu niet.
Het wordt wel een beetje gevoelig maar als ik doorloop wordt het nooit echt pijnlijk.
Tijdens de looptest moest ik 250 meter lopen en daarin was het ook duidelijk:
Even begint het een beetje te branden maar daarna zakt dat ook weg.
Het lijkt erop dat het lichaam zich langzaam ook herstelt van die bloedvat vernauwingen en zelf omwegen heeft aangemaakt of dat mijn volharding (…) de vaten minder heeft vernauwd…
In ieder geval vond de chirurg het prima en wil me pas over een half jaar weer zien.
Vanwege de artrose zal ik inderdaad op een iets andere manier moeten lopen en voorzichtiger moeten bewegen om niet weer wekenlang ontstekingen te krijgen maar ik moet in ieder geval wel goed blijven bewegen en lopen.

Grappig was nog wel even dat de mevrouw die me de testen afnam, verbaasd was dat ik af en toe op m’n knieën moet gaan zitten om iets te doen in huis…
“Dan doe je dat toch gewoon niet?”
Tja, wat nu met dat onderste kastje waar ik in moet wezen of een ander klusje moet doen wat echt niet door de rug buigend te bereiken valt?
Oh… ze wist niet dat ik helemaal alleen woon…
Dat ik niemand heb om even dat ene dingetje voor me te doen…
Tja…

Dat ik wat beheerster moet zijn met bewegen weet ik nu wel…
Niet meer dansen als ik daar zin in heb en niet meer op m’n knieën op een harde ondergrond gaan zitten, hoe snel of simpel het ook lijkt.
Misschien een paar extra kniekussentjes aanschaffen of zelfs heuse kniebeschermers als ik een wat grotere klus heb.
Dat scheelt veel in de belasting.
En op de weg goed uitkijken dat ik niet per ongeluk over randjes struikel…
Dan ben ik weer enige weken achterop…
Maar verder…
Gewoon doorgaan en vooral:

Lopen lopen lopen lopen lopen….. 😛

Maar in alle redelijkheid…
Ik ben natuurlijk geen ‘sportwandelaar’…
Het meeste zal gewoon tijdens de noodzakelijke uitstapjes naar supermarkten gebeuren en misschien probeer ik binnenkort eindelijk eens naar het centrum te gaan.
Bezoekje brengen aan mijn ‘stamkroeg’ Vissers… Na meer dan een jaar.

En verder?
Mijn zoon zit nu lekker met een vriend in Kroatië voor 10 dagen en doet de dingen die ik tot 2011 ook jaarlijks deed…
Aan het strand waar wij allemaal kwamen, pizza eten bij de beste pizzeria van Rijeka, mijn favoriete biertje Ožujsko drinken en hij was zelfs even in onze oude flat…
Ik ben absoluut niet jaloers. Want de laatste jaren dat ik daar nog ging wist ik dat het eind er aan zat te komen.
Eigenlijk ben ik er wel een beetje trots op.
We hebben de kinderen toch min of meer ‘gedwongen’ om te gaan waar wij wilden gaan.
Dat ze daar mooie herinneringen aan hebben en daar zelf ook weer graag heen willen gaan is toch alleen maar prachtig! 🙂
Ik gun het hem.
Mijn ‘vakantie’ duurt nu al 4 jaar en beperkt zich tot de tuin en een nu zeldzaam uitstapje naar het centrum.
Daar heb ik geen problemen mee.
Zolang ik mijn natje en droogje hier maar gewoon kan blijven betalen en nuttigen.

Geplaatst in Column, Persoonlijk | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Je eigen aannames zijn de ramen waar je door kijkt.
Maak ze af en toe schoon. Anders komt het licht niet binnen.”
@Filosoof

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Het gaat in het leven niet over het vinden van jezelf, maar om het creëren van jezelf.”
– George Bernard Shaw

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de maand

“Het leven is een leerschool van loslaten.”
– Margareta Feyten

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Mislukking is de specerij die succes zijn smaak geeft.”
– Truman Capote

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen