Aanslagen, tienermoorden en politieke wanorde. Hoe gaan we daar mee om?

Eigenlijk had ik vandaag mijn (ongeveer) wekelijkse column anders willen noemen, namelijk: “Aanslag hier, aanslag daar, ja je ziet ze veel dit jaar. -‘Drs.P’ “
Om maar met een door iemand verzonnen citaat in Drs.P stijl te beginnen.
Ik las dat op Facebook en het was uiteraard cynisch bedoeld maar toch vielen daar diverse mensen overheen, die de schrijfster niet goed kenden.
Je moet voorzichtig zijn met cynisme over daadwerkelijk leed maar ik kon er hartelijk om lachen.
Toen na de aanslagen (recent in Manchester en Londen natuurlijk) echter ook nog eens twee 14-jarige meisjes in het nieuws kwamen omdat ze in eerste instantie vermist waren en naar later bleek vermoord zijn door twee tienerjongens, kwam er nog een aspect bij deze week in het beleven van leed…
Terwijl de politiek in zowel Nederland als andere landen (bijvoorbeeld Engeland) nu niet bijster geloofwaardig en betrouwbaar meer is te noemen, vraag ik me soms wel eens af of ik nog wel op de goede planeet woon… 😛

Dan besteed ik de laatste maanden nogal wat ruimte op deze site aan mijn persoonlijke problemen rond gezondheid en situatie maar ergens kreeg ik deze week een gevoel dat ik het nog helemaal niet zo slecht heb.
Wat wel weer aansluit bij een artikel wat ik enkele weken geleden schreef over ‘Relativeren’.
Nou, er was de afgelopen week dus zat te relativeren…

Bij de gebeurtenissen van de afgelopen weken zie je dan uiteraard weer van alles langs komen in de (sociale) media.
Kranten staan vol, beschouwen links en rechts wat er is gebeurd en honderden experts zeggen er hun meningen over. En vele duizenden self-made experts roeptoeteren daar nog eens dunnetjes overheen.
Hoe gaan we allemaal om met zo veel leed?
Worden we hier bang van?
Gaan we er anders door leven?
Kunnen we er zelf iets aan veranderen of moeten we druk zetten op de (politieke) beleidsmakers dat zij er nu (eindelijk) eens iets aan gaan doen?
Daarin zijn we allemaal verschillend.

Wat betreft de aanslagen:
Er zijn echt nog steeds heel veel mensen die alle moslims de schuld geven, ze het liefst allemaal het land uit willen werken of anders allemaal vast zetten tot duidelijk is hoe radicaal en terroristisch ze allemaal zijn!
En uiteraard krijgt de overheid de schuld want veel van die terroristen bleken al bekend maar ze deden er niets aan.
Tja…
Feitelijk valt er tegen dit soort terrorisme weinig te doen!
Je kunt in het geheim bepaalde mensen in de gaten houden. Dat gebeurt al lang, niet alleen met verdachte ‘radicalen’ maar ook met ‘gewone’ criminelen en bijvoorbeeld mensen die op internet zoeken naar kinderporno.
Al onze gangen op de digitale snelweg worden al lang gemonitord en indien nodig tegen ons gebruikt. Maar wel altijd achteraf!
We leven niet in een dictatuur!
Als je iedereen oppakt met radicale uitspraken, gevaarlijke gedachten of ideeën en ongezouten meningen over politici, dan zitten er meer mensen in dan buiten de gevangenis…
Als we onze vrijheid koesteren dan moeten we gewoon heel erg eerlijk zijn:
Dit soort individuele acties zijn nauwelijks te voorkomen.
Alleen in een drastische wijziging in het denken van heel veel mensen.
Maar daar zullen enige generaties overheen gaan…
Heel veel denken is zwart(gallig) in deze periode en daar moeten we doorheen.
Alleen door ons zelf rustig en begripvol te houden, liefde te bewaren en het geweld te negeren, kunnen we goede hoop hebben dat het een keer verandert.

Hebben de terroristische aanslagen iets gemeen met de moorden op de twee 14-jarige meisjes? Iedereen zal uiteraard meteen zeggen: “Nee natuurlijk niet!”
Maar… ik denk dat er wel degelijk een rode draad door alle geweld, alle onzekerheden en alle frustraties in mensen loopt.
Alle mensen… vrijwel wereldwijd (!) hebben namelijk te maken met een verschuivend tijdperk. Een tijdperk waarin de totale mensheid wordt overstelpt met nieuwe technologie, nieuwe communicatie middelen (sociale media), financiële crises, nieuwe (economische) samenwerkingsverbanden, taakverschuivingen in de werkgelegenheid, groeiende verschillen tussen rijk en arm, nieuwe onzekerheden maar minder oplossingen.
Een deel van die mensheid laat zich vrolijk meevoeren op die nieuwe stromingen maar een ander deel kan die veranderingen niet of moeilijk aan en ziet zich niet begrepen hierin.
Zelfs (of misschien juist precies) in de rijkste westerse landen verandert zo veel en lijkt saamhorigheid om elkaar te kunnen en willen helpen steeds verder te zoeken.
Waar vroeger bepaalde gemeenschappen rust en samenwerking of saamhorigheid brachten (bijvoorbeeld de kerkelijke gemeenschappen, sportclubs, verenigingen, sterke familiebanden), zijn de meeste mensen nu volledig los van een gemeenschap, hebben ze geen binding meer met hun club en proberen ze individueel het leven aan te kunnen.
En dat valt echt niet mee!

Over de ware achtergrond van de twee tienerjongens die de grootste misdaad hebben gepleegd die je kan bedenken (het wegnemen van een gezond leven) weet ik uiteraard veel te weinig om een goed oordeel te kunnen geven. Van een is alleen bekend dat hij wel op een school zat voor jongeren met gedragsproblemen… Net als het meisje overigens wat hij had vermoord.
Nou ja… Mijn eigen dochter heeft enkele weken in een soort gemeenschap van jongeren gezeten, die niet goed in het gezin konden leven of gedragsproblemen vertoonden.
Ondanks haar problemen voelde ze zich daar absoluut niet thuis en werd daar al snel door gedachten over zelfmoord overvallen…
Ze was daar dus snel weer weg.
Maar het punt was dat er zo veel jongeren rondlopen met zulke slechte en negatieve gedachten… Wat in deze gevallen bekend was maar slechts het topje van de ijsberg betreft. Ook op ‘gewone’ scholen zijn heel veel jongeren met negatieve gevoelens maar ze houden zich nog redelijk in evenwicht…
En werkelijk… vrijwel geen enkele instantie van zorgverlening, psychische hulpverlening of andere ondersteuning, kan grip krijgen op de onderliggende oorzaken van die negativiteit. Soms zijn duidelijke problemen in de leefomgeving aan te wijzen (gezinnen met gescheiden of zelfs criminele ouders) maar ook heel vaak is er geen duidelijke oorzaak aan te wijzen.

Persoonlijk geloof ik dat er zo veel aan het veranderen is in de maatschappij; in de sociale omgang, de onzekere verwachtingen zowel op de arbeidsmarkt als in persoonlijke omstandigheden, in nieuwe (seksuele) vrijheden maar daarmee zeker ook weer nieuwe onzekerheden, in eigenlijk het hele leven… dat veel jongeren er al vroeg geen gat meer in zien.
Ouders – hoe goed ze ook zijn; ook hun intenties – missen die onzekerheden want ze hebben het zelf vaak veel te druk met hun carrière, sociale leven of… hun eigen problemen.
Scholen kunnen ook het hoofd nauwelijks boven water houden en krijgen al snel verwijten dat ze te weinig goed doen…
En de overheid laat het lekker allemaal sudderen want we leven immers in een ‘heerlijke’ participatie maatschappij… Zoek het allemaal lekker zelf maar uit. Wie omvalt is weer een probleem minder…

Wie deze blog nu inmiddels een beetje kent en ook mijn oudere artikelen heeft gelezen, weet dat ik deze situatie eigenlijk al heel lang geleden heb zien aankomen.
We gaan voorlopig donkere tijden tegemoet en ik zou echt niet weten hoe lang die gaan duren.
Ben ik daar zelf bang, verdrietig, boos, onzeker of gefrustreerd over?
Nee integendeel!
Begrijp het in de goede context maar eigenlijk komt er wel eens een glimlach in me op, als ik weer hoor of lees van een zoveelste aanslag of gruwelijke moord of misbruik!
Niet dat ik geniet van die ellende!
Het is verschrikkelijk voor alle betrokkenen en vrijwel alle levens van de achterblijvers zijn getekend en veranderd…
Maar het bevestigt slechts mijn duidelijke vermoedens.
Dat we donkere tijden hebben en dat het nog veel erger gaat worden.
Persoonlijk maak ik me daar niet druk over.
Wel ben ik uiteraard bezorgd voor mijn kinderen.
Alhoewel die mijn meningen kennen en ze zien net als ik de veranderingen ook gebeuren. Zij gaan daar weer anders mee om dan ik maar het relativeren hebben ze mogelijk ook wel van mij mee gekregen. 😉

Enig advies aan de lezers kan ik niet geven omdat elk mens er heel anders in zit.
Maar probeer ook te relativeren!
En als je zelf altijd in het ‘goede’ geloofde, het leven koesterde, lief had en in mensen geloofde… Houd dat vol! Dat is namelijk uiteindelijk de sleutel naar een betere toekomst.

Oh ja… Hoe het met mij zelf gaat deze week?
Daar heb ik eigenlijk helemaal niet over nagedacht! 🙂

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Wie altijd zoekt naar verklaringen, loopt het risico ze te verzinnen.”
– José Carlos Somoza

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Het enige wat je met zekerheid over het verleden kunt zeggen, is dat het voorbij is.”
– ‘A Course in Miracles’

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Nieuwe muziek op Fata Morgana

Vandaag heb ik eindelijk het overzicht aan de rechterkant van deze site ‘Laatst toegevoegde muziek op Fata Morgana’ weer eens bijgewerkt! 🙂
Dat is voor het laatst in januari gedaan en sindsdien is er uiteraard weer veel aan de playlist toegevoegd.
Alleen de belangrijkste albums zijn weer aan het overzicht toegevoegd.
Er worden ook geregeld losse songs bij gezet.
Het aanpassen van de lijst maar vooral het aanpassen van het albumhoezen plaatje kost echter best wat uurtjes werk en dat doe ik daarom meestal af en toe eens een keertje. 😉
Nu is het weer actueel.

Veel plezier met luisteren naar Fata Morgana Internetradio! 🙂

Geplaatst in Internetradio | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Je kan de klok niet terugdraaien, maar je kunt hem wel opnieuw opwinden.”
Filosoof

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Wanneer vertrouwde zekerheden wegvallen, weet dan dat je op de goede weg bent!”
– Inzichtkaart van Dick Nijssen

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

De Basis is alles wat Rest

Hoewel ik me nu al enkele maanden serieus probeer te verzoenen met de (nieuwe) situatie waarin ik verkeer; mijn financieel blijvende krapte, mijn blijvend slechtere gezondheid en een blijkbaar blijvend wurgend maatschappelijk beleid en daar steeds weer hoopvolle conclusies aan verbind, begin ik me nu toch steeds meer zorgen te maken.
Want de kans dat ik volledig ‘aan de grond’ zal komen is wel degelijk aanwezig.
En de kans dat mijn gezondheid nog verder achteruit zal gaan is ook zeker geen negatief verhaaltje van een notoire doemdenker.
En de kans dat ik geen (nodige) hulp van buitenaf krijg, bestaat ook wel degelijk!

Afgelopen week heb ik enkele dingen gezien en gelezen op TV en in de krant.
En daar word ik niet vrolijk van…
Afgelopen maandag was deel 2 van het programma Radar Extra, wat dit keer geheel gewijd was aan de verslechterende situatie van 55+ers (zelfs 50+ers worden genoemd) die na een onverwacht en gedwongen ontslag niet of nauwelijks meer aan een nieuwe baan komen.
Als toevallige ervaringsdeskundige weet ik daar alles van…
Als je dan ziet dat zelfs fysiek en mentaal gezonde en sterke mensen met heel veel moeite in sollicitaties gestoken nauwelijks zelfs maar uitgenodigd worden en de kans op een ‘passende’ baan jaarlijks kleiner wordt dan zie ik voor mezelf – juist wel met fysieke en mentale problemen – geheel geen kansen meer.
In ieder geval geen kansen die ik zelf zou moeten zien te vinden…
En als ik dan nu heb gezien dat een gezonde vrouw van 57 jaar gedwongen bij haar bejaarde ouders moest intrekken omdat ze GEEN uitkering meer krijgt vanwege een eigen huis… wat ik ook heb… dan zie ik een heel groot en scherp ‘zwaard van Damocles’ al hangen en langzaam omlaag komen.
In september 2017 (heb ik nu dan eindelijk vernomen) eindigt mijn wettelijke WW-periode en dan zou ik in theorie in aanmerking moeten komen voor een bijstandsuitkering (IOAW). Tenzij ik zogenaamd ‘vermogen’ bezit en een koophuis is dat.
Nu geloof ik te hebben begrepen dat het ook belangrijk is wat het huis zal opbrengen bij de verkoop en wat ik schuldig ben aan hypotheek.
In mijn geval zal ik vermoedelijk niets overhouden omdat ik de overwaarde jaren geleden steeds weer gebruikte om de hypotheek te verhogen en de huizenprijzen de laatste jaren vanwege de crisis zijn gedaald. Afgelost heb ik vrijwel niets omdat ik jarenlang alleen maar een aflossingsvrije hypotheek had. Dat kon toen allemaal nog…
Er zal dus nog aardig wat uitgezocht gaan worden vrees ik, of ik na de WW wel zomaar IOAW zal krijgen…
En zo niet? Wat moet ik dan?
Het huis is niet zomaar verkocht.
En dan kan ik verhuiskosten niet betalen.
Ik kan fysiek vrijwel niets meer zelf (klussen, zwaar sjouwen) en alles laten doen is uiteraard onmogelijk.
Familie om (tijdelijk) bij in te trekken heb ik niet.

Daarna las ik nog een column van Kees Thies over een aan lager wal geraakte Dordtenaar: Mathias.
Uiteraard zal hier best wel meer achtergrond aan vast zitten dan wat je in zo’n kleine column leest maar dat ik me even vergeleek met deze Belgische Dordtenaar die door drank en werkloosheid uiteindelijk al jarenlang dakloos is… kan gerust serieus genomen worden.
Zeg niet: “Dat kan jou niet overkomen!” Want het kan wel.
Natuurlijk staat of valt alles bij het serieus blijven meewerken aan alle mogelijke hulp die mij eventueel aangeboden gaat worden straks maar als ik die NIET krijg…
Omdat ik mogelijk tussen de mazen van de regeltjes in val…
En geen recht op uitkering of hulp zou hebben…
Wat dan?

Ok, de spreekwoordelijke ‘soep wordt nooit zo heet gegeten’ maar het stemt me alles behalve gerust.
Vooral mentaal ben ik er nog lang niet en juist op dat punt is de hulpverlening van ‘sociale’ instanties (het heette toch altijd ‘Sociale Dienst’? 😛 ) absoluut tekort schietend.
Te veel mensen vallen tussen wal en schip en het aantal zelfdodingen onder mensen die moe zijn van het vechten tegen de bierkaai neemt niet voor niets toe.
Ook ik heb al meerdere keren gezegd dat het voor mij op deze manier niet meer hoeft…
Ik ben moe en heb juist rust nodig om in eerste instantie mezelf weer te vinden en vrede te krijgen met mijn (nieuwe) situatie.

En dan is er een sprankje hoop…
Want Radar ziet er opeens wel iets in om de politiek warm te maken voor het ‘Basisinkomen’.
Ze zijn zelfs een petitie gestart om te proberen een proef met enkele duizenden mensen te kunnen beginnen als de politiek daar medewerking aan zou verlenen.
Uiteraard heb ik de petitie meteen ondertekend.
Want ik ben al jarenlang voorstander van het ‘basisinkomen’.
Al voordat ik zelf echt in deze (bijna) uitzichtloze situatie terecht kwam!
Omdat ik heb gezien en gewoon weet dat er veel meer mensen aan de grond zitten.
Zo depressief en gedesillusioneerd geraakt dat ze niets meer kunnen.
Maar toch moeten ze…
Laat met name DIE mensen met rust!
Het gaat hier absoluut niet om profiteurs van de samenleving!
Met € 1000 basisinkomen kan je net overleven!
Het zal echt de mensen die meer willen niet weerhouden om gewoon een baan te zoeken.
Wat alle tegenstanders als argumenten aandragen laat zien dat ze geen flauw idee hebben wat dit systeem voor meerwaarde heeft in een maatschappij waar steeds meer mensen buiten de boot vallen en dreigen te vallen!
Proeven in meerdere landen hebben dit al bewezen.
Het is uiteraard nog in ontwikkeling en vooral conservatieve (rechtse) politici kunnen en willen hier helemaal niets mee maar ik denk dat de tijd ervoor rijp is.
En dan niet alleen toevallig omdat het voor mij de beste oplossing zou zijn…

Helaas verwacht ik echter dat de Nederlandse politiek hier niet veel mee zal gaan doen. De meerderheid van bekvechtende partijen blijft hangen aan de verouderde kapitalistische normen en waarden en daarin moet simpelweg elk mens werken voor de kost.
Met of zonder beperkingen.
Met of zonder zin om zo nog verder te leven…

Maar als er een strohalm komt… dan zal ik die zeker grijpen!
Want de absolute Basis is alles wat Rest…

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Persoonlijk | Tags: , , , | 2 reacties

Citaat van de dag

“Voorwaar, de vermindering wordt vaak tot aanwinst,
de vermeerdering vaak tot verlies.”

– Lao Tse

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de maand

“Op de juiste toon kan alles worden gezegd.
Op de verkeerde toon niets.
Het delicate punt is het vaststellen van de toon.”
– George Bernard Shaw

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Woorden kunnen dingen kapotmaken of dingen helen.
Wanneer woorden zowel vriendelijk als waar zijn, kunnen ze onze wereld veranderen.”
– Boeddha

Geplaatst in Citaten | Tags: , | Een reactie plaatsen